\r\nΤην υποχρέωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά και της Γ.Γ. Δημόσιων Έργων του ΥΠΕΧΩΔΕ να ξηλώνουν τις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες, που είναι τοποθετημένες στους δρόμους, υπενθυμίζει η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας. \r\n
\r\n\r\nΗ τοποθέτησή τους είναι αντίθετη στις διεθνείς συμβάσεις της Βιέννης για την οδική κυκλοφορία και σήμανση, αλλά και την ελληνική νομοθεσία και τον ΚΟΚ, αποφάνθηκαν οι ανώτατοι δικαστές και επικύρωσαν αποζημίωση υπέρ της οικογένειας θύματος τροχαίου, που προκλήθηκε από πρόσκρουση σε πινακίδα. \r\n
\r\n\r\nΗ υπόθεση που απασχόλησε το ΣτΕ αφορά τον θάνατο ενός 33χρονου νέου\r\nστις 12 Φεβρουαρίου 2000 στη συμβολή των οδών Πίνδου και Κοκκινοπούλου,\r\nόταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε προσέκρουσε σε διαφημιστική πινακίδα,\r\nπου ήταν τοποθετημένη στη λεωφόρο Κατεχάκη και σε απόσταση 1,2 μέτρου\r\nαπό το ρείθρο του πεζοδρομίου. Η μίσθωση του χώρου για την εγκατάσταση\r\nτης πινακίδας είχε γίνει με έγκριση του Δήμου Παπάγου το 1993. \r\n
\r\n\r\nΟ πατέρας του άτυχου νέου, δικηγόρος Αθ. Τσιώκος-Πλαπούτας, στράφηκε\r\nκατά του ελληνικού Δημοσίου και του Δήμου Παπάγου, διεκδικώντας\r\nαποζημίωση λόγω ψυχικής οδύνης. Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών με δύο\r\nαποφάσεις τού επιδίκασε χρηματική ικανοποίηση ύψους 117.388 ευρώ, τις\r\nοποίες, όμως, προσέβαλε το Δημόσιο και ο δήμος ενώπιον του Συμβουλίου\r\nτης Επικρατείας. \r\n
\r\n\r\nΗ ολομέλεια, κινούμενη στο ίδιο μήκος κύματος με την εισήγηση του\r\nσυμβούλου Επικρατείας Ευθ. Αντωνόπουλου, απέρριψε τις αιτήσεις\r\nαναίρεσης, τονίζοντας ότι οι δήμοι και οι κοινότητες υποχρεούνται να\r\nαφαιρούν τις διαφημιστικές πινακίδες και, αν δεν το κάνουν, πρέπει να\r\nτις αφαιρεί το ΥΠΕΧΩΔΕ. Στις αποφάσεις της (υπ' αριθμ. 168 και\r\n169/2010) επισημαίνει ότι οι διατάξεις του Ν. 2696/1991 που επιτρέπουν\r\n«την εγκατάσταση διαφημίσεων επί του οδοστρώματος και των πεζοδρομίων\r\nοδών που βρίσκονται εντός κατοικημένων περιοχών (με όριο ταχύτητας\r\nμέχρι 70 χιλ./ώρα) και αναγνωρίζουν στη διοίκηση τη δυνατότητα\r\nχορήγησης αδειών εγκαταστάσεως διαφημίσεων και στους ανωτέρω χώρους\r\nείναι αντίθετες προς τη Διεθνή Σύμβαση της Βιέννης». \r\n
\r\n\r\nΘυμίζουμε ότι πριν από ένα μήνα ο υπουργός Υποδομών Δημ. Ρέππας\r\nδεσμεύθηκε ότι πλέον θα υπάρξει πιστή τήρηση των διατάξεων,\r\nχαρακτηρίζοντας «μάστιγα» τις παράνομα τοποθετημένες διαφημιστικές\r\nπινακίδες. Άφησε, μάλιστα, ανοικτό το ενδεχόμενο να συσταθεί στο\r\nυπουργείο Υποδομών ειδική υπηρεσία για το ξήλωμα των πινακίδων, οι\r\nοποίες ξεφυτρώνουν εν μια νυκτί και ως διά μαγείας... ηλεκτροδοτούνται.\r\n
", "text": "Συμβούλιο της Επικρατείας: Ναι στην αποζημίωση των 117.000 ευρώ Την υποχρέωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά και της Γ.Γ. Δημόσιων Έργων του ΥΠΕΧΩΔΕ να ξηλώνουν τις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες, που είναι τοποθετημένες στους δρόμους, υπενθυμίζει η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας. Η τοποθέτησή τους είναι αντίθετη στις διεθνείς συμβάσεις της Βιέννης για την οδική κυκλοφορία και σήμανση, αλλά και την ελληνική νομοθεσία και τον ΚΟΚ, αποφάνθηκαν οι ανώτατοι δικαστές και επικύρωσαν αποζημίωση υπέρ της οικογένειας θύματος τροχαίου, που προκλήθηκε από πρόσκρουση σε πινακίδα. Η υπόθεση που απασχόλησε το ΣτΕ αφορά τον θάνατο ενός 33χρονου νέου στις 12 Φεβρουαρίου 2000 στη συμβολή των οδών Πίνδου και Κοκκινοπούλου, όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε προσέκρουσε σε διαφημιστική πινακίδα, που ήταν τοποθετημένη στη λεωφόρο Κατεχάκη και σε απόσταση 1,2 μέτρου από το ρείθρο του πεζοδρομίου. Η μίσθωση του χώρου για την εγκατάσταση της πινακίδας είχε γίνει με έγκριση του Δήμου Παπάγου το 1993. Ο πατέρας του άτυχου νέου, δικηγόρος Αθ. Τσιώκος-Πλαπούτας, στράφηκε κατά του ελληνικού Δημοσίου και του Δήμου Παπάγου, διεκδικώντας αποζημίωση λόγω ψυχικής οδύνης. Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών με δύο αποφάσεις τού επιδίκασε χρηματική ικανοποίηση ύψους 117.388 ευρώ, τις οποίες, όμως, προσέβαλε το Δημόσιο και ο δήμος ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας. Η ολομέλεια, κινούμενη στο ίδιο μήκος κύματος με την εισήγηση του συμβούλου Επικρατείας Ευθ. Αντωνόπουλου, απέρριψε τις αιτήσεις αναίρεσης, τονίζοντας ότι οι δήμοι και οι κοινότητες υποχρεούνται να αφαιρούν τις διαφημιστικές πινακίδες και, αν δεν το κάνουν, πρέπει να τις αφαιρεί το ΥΠΕΧΩΔΕ. Στις αποφάσεις της (υπ' αριθμ. 168 και 169/2010) επισημαίνει ότι οι διατάξεις του Ν. 2696/1991 που επιτρέπουν «την εγκατάσταση διαφημίσεων επί του οδοστρώματος και των πεζοδρομίων οδών που βρίσκονται εντός κατοικημένων περιοχών (με όριο ταχύτητας μέχρι 70 χιλ./ώρα) και αναγνωρίζουν στη διοίκηση τη δυνατότητα χορήγησης αδειών εγκαταστάσεως διαφημίσεων και στους ανωτέρω χώρους είναι αντίθετες προς τη Διεθνή Σύμβαση της Βιέννης». Θυμίζουμε ότι πριν από ένα μήνα ο υπουργός Υποδομών Δημ. Ρέππας δεσμεύθηκε ότι πλέον θα υπάρξει πιστή τήρηση των διατάξεων, χαρακτηρίζοντας «μάστιγα» τις παράνομα τοποθετημένες διαφημιστικές πινακίδες. Άφησε, μάλιστα, ανοικτό το ενδεχόμενο να συσταθεί στο υπουργείο Υποδομών ειδική υπηρεσία για το ξήλωμα των πινακίδων, οι οποίες ξεφυτρώνουν εν μια νυκτί και ως διά μαγείας... ηλεκτροδοτούνται." }