\r\n
\r\nΤου Χρήστου\r\nΓιαννούλη\r\n
\r\n\r\nΤο είχα ήδη σαν ενοχή για όλη την διάρκεια του καλοκαιριού, \r\nδιαβάζοντας και παρατηρώντας τις εμπειρίες των μελών, των εθελοντών και \r\nτων φίλων της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας που συμμετείχαν στο \r\nπρόγραμμα «Χαρίζω μία ημέρα από το Καλοκαίρι μου στο δάσος».\r\n
\r\n\r\nΓια \r\nνα σας πω την πλήρη αλήθεια, ένοιωθα περίεργα για το διλληματικού \r\nχαρακτήρα ζήτημα που με βασάνιζε, για το αν μπορείς ως δημόσιο πρόσωπο \r\nνα, αποφύγεις την καχυποψία για το αν η επιλογή της συμμετοχής, μπορεί \r\nνα ερμηνευτεί και ως δημοσχιετίστικη υποχρέωση.\r\n
\r\n\r\nΚαι ποιόν αφορά \r\nαυτό το δίλλημα; Κανέναν...απολύτως κανέναν. Πιο πειστικές απαντήσεις, \r\nκαθαρές και διαυγείς σαν τον ουρανό της χθεσινής ημέρας που αγκάλιαζε \r\nτις κορυφές του Ολύμπου, βρήκα στα σημειώματα, τις ζωγραφιές, τα \r\nπειράγματα ακόμη και τα σχόλια γκρίνιας στο βιβλίο συμβάντων.\r\n
\r\n\r\nΣυμμετέχοντας με το γιό μου στο πρόγραμμα της ΕΟΔνΠ, βρήκα την ευκαιρία να ξεφυλλίσω το βιβλίο οδηγιών αλλά και καταγραφής παρατηρήσεων των δεκάδων εθελοντών που συμμετείχαν στις βάρδιες του καλοκαιριού.\r\n\r\nΕίναι η απόδειξη για την αναγκαιότητα αυτών των πρωτοβουλιών αλλά πολύ περισσότερο αναδεικνύεται η αναγκαιότητα για την στήριξη με υποδομές και μέσα του εθελοντικού κινήματος.\r\n
\r\n\r\nΚαι ξέρετε κάτι, είναι τόσο συμπαγής και αληθινός ο πυρήνας και το κύτταρο των ανιδιοτελών εθελοντών που καμία παρελκυστική πρακτική ή σκέψη δεν μπορεί να το προσβάλει. Δηλαδή, όσο και αν προσπαθήσουν οποιοδήποτε να εκφυλίσουν την προσπάθεια, αισιοδοξώ ότι θα σπάσουν τα μούτρα τους. Η ανθρωπογεωγραφία των "συναδέλφων" μου, όπως την σκανάρισε η δική μου αντίληψη, είναι ότι κάνουν αυτό που νοιώθουν και νοιώθουν αυτό που κάνουν.\r\n
\r\n\r\nΤο μόνο που μπορώ και θέλω να προσθέσω, με αφορμή και την εμπειρία της συμμετοχής μου (απέφυγα να φωτογραφηθώ, και ζήτησα επίμονα να μην υπάρξει καμία ετερόφωτη δημοσιότητα) είναι η δέσμευση ότι χωρίς πολλά γκούκ μούκ, υποχρεούμαι και υποχρεούμαστε ως μέλη του νέου δημοτικού συμβουλίου της Κατερίνης, να παλέψουμε για την ενίσχυση αυτών των πρωτοβουλιών, με μέσα και υποδομές. Οι ιδέες και οι προτάσεις σε αυτούς τους ανθρώπους δεν λείπουν. Περισσεύουν θα έλεγα ακόμη και σε βαθμό να στομώνει η κάνουλα της αυτενέργειας. Σε ότι όμως μπορεί να συμβάλει επικουρικά για την συνέχιση αυτών των πρωτοβουλιών, δηλώνω ταπεινά και σεμνά ΠΑΡΩΝ.\r\n
\r\n\r\nΕίτε πρόκειται για το πρόγραμμα «Χαρίζω μία ημέρα από το Καλοκαίρι μου στο δάσος», είτε για την ανταλλακτική βιβλιοθήκη, είτε ακόμη περισσότερο για την προστασία αγαθών και πόρων που σφραγίζουν την αλυσίδα της φύσης και της ζωής μας.\r\n
\r\n\r\nΤο νοιώθουμε ως υποχρέωση και καθήκον αντί ευκαιρίας και τακτικής.\r\n
", "text": "Του Χρήστου Γιαννούλη Το είχα ήδη σαν ενοχή για όλη την διάρκεια του καλοκαιριού, διαβάζοντας και παρατηρώντας τις εμπειρίες των μελών, των εθελοντών και των φίλων της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας που συμμετείχαν στο πρόγραμμα «Χαρίζω μία ημέρα από το Καλοκαίρι μου στο δάσος». Για να σας πω την πλήρη αλήθεια, ένοιωθα περίεργα για το διλληματικού χαρακτήρα ζήτημα που με βασάνιζε, για το αν μπορείς ως δημόσιο πρόσωπο να, αποφύγεις την καχυποψία για το αν η επιλογή της συμμετοχής, μπορεί να ερμηνευτεί και ως δημοσχιετίστικη υποχρέωση. Και ποιόν αφορά αυτό το δίλλημα; Κανέναν...απολύτως κανέναν. Πιο πειστικές απαντήσεις, καθαρές και διαυγείς σαν τον ουρανό της χθεσινής ημέρας που αγκάλιαζε τις κορυφές του Ολύμπου, βρήκα στα σημειώματα, τις ζωγραφιές, τα πειράγματα ακόμη και τα σχόλια γκρίνιας στο βιβλίο συμβάντων. Συμμετέχοντας με το γιό μου στο πρόγραμμα της ΕΟΔνΠ, βρήκα την ευκαιρία να ξεφυλλίσω το βιβλίο οδηγιών αλλά και καταγραφής παρατηρήσεων των δεκάδων εθελοντών που συμμετείχαν στις βάρδιες του καλοκαιριού. Είναι η απόδειξη για την αναγκαιότητα αυτών των πρωτοβουλιών αλλά πολύ περισσότερο αναδεικνύεται η αναγκαιότητα για την στήριξη με υποδομές και μέσα του εθελοντικού κινήματος. Και ξέρετε κάτι, είναι τόσο συμπαγής και αληθινός ο πυρήνας και το κύτταρο των ανιδιοτελών εθελοντών που καμία παρελκυστική πρακτική ή σκέψη δεν μπορεί να το προσβάλει. Δηλαδή, όσο και αν προσπαθήσουν οποιοδήποτε να εκφυλίσουν την προσπάθεια, αισιοδοξώ ότι θα σπάσουν τα μούτρα τους. Η ανθρωπογεωγραφία των \"συναδέλφων\" μου, όπως την σκανάρισε η δική μου αντίληψη, είναι ότι κάνουν αυτό που νοιώθουν και νοιώθουν αυτό που κάνουν. Το μόνο που μπορώ και θέλω να προσθέσω, με αφορμή και την εμπειρία της συμμετοχής μου (απέφυγα να φωτογραφηθώ, και ζήτησα επίμονα να μην υπάρξει καμία ετερόφωτη δημοσιότητα) είναι η δέσμευση ότι χωρίς πολλά γκούκ μούκ, υποχρεούμαι και υποχρεούμαστε ως μέλη του νέου δημοτικού συμβουλίου της Κατερίνης, να παλέψουμε για την ενίσχυση αυτών των πρωτοβουλιών, με μέσα και υποδομές. Οι ιδέες και οι προτάσεις σε αυτούς τους ανθρώπους δεν λείπουν. Περισσεύουν θα έλεγα ακόμη και σε βαθμό να στομώνει η κάνουλα της αυτενέργειας. Σε ότι όμως μπορεί να συμβάλει επικουρικά για την συνέχιση αυτών των πρωτοβουλιών, δηλώνω ταπεινά και σεμνά ΠΑΡΩΝ. Είτε πρόκειται για το πρόγραμμα «Χαρίζω μία ημέρα από το Καλοκαίρι μου στο δάσος», είτε για την ανταλλακτική βιβλιοθήκη, είτε ακόμη περισσότερο για την προστασία αγαθών και πόρων που σφραγίζουν την αλυσίδα της φύσης και της ζωής μας. Το νοιώθουμε ως υποχρέωση και καθήκον αντί ευκαιρίας και τακτικής." }