\r\n
\r\nΜεγαλοεργολάβοι, πολιτικοί και... αρχαιολάτρες έχουν βάλει στο μάτι την Κατοικία των θεών\r\n
\r\n\r\nτου Κ. Μαυρίδη\r\n
\r\n\r\nΤην πρωτομαγιά του 2008 περπάτησα από το Λιτόχωρο, παίρνοντας από το μονοπάτι ορεινών διαδρομών Ε4, ως την παλιά μονή του Αγίου Διονυσίου στον Όλυμπο. Σκοπός της παρέας ήταν να κατασκηνώσουμε το βράδυ στον μικρό καταρράχτη κοντά στο μοναστήρι και να ανέβουμε στη σπηλιά του Ιθακήσιου, στα 2000 μέτρα, την επομένη. Πλησιάζοντας στη μονή, άρχισε να ακούγεται μουσική που όσο πλησιάζαμε γινόταν όλο και δυνατότερη. Όταν τελικά φτάσαμε, μείναμε έκθαμβοι από το γεγονός ότι κάτω ακριβώς από το μοναστήρι είχε στηθεί ένα ρέιβ πάρτι με ηχητικές εγκαταστάσεις πολλών χιλιάδων βατ και ένα απίστευτα εκκωφαντικό αλαλούμ από άτομα που χόρευαν, άλλους που είχαν ανάψει φωτιές και έψηναν κοντοσούβλια και κάποιους που έκαναν κόντρες με τις τζιπάρες τους στον κατάμεστο από αυτοκίνητα δρόμο. Όταν ανέβηκα στο μοναστήρι να μιλήσω με τον αρχοντάρη, με το ζόρι μπορούσαμε να ακούσουμε ο ένας τον άλλον και με έκπληξη πληρ οφορήθηκα ότι είχε κατέβει να διαμαρτυρηθεί για τη μουσική και τον έδιωξαν κακήν κακώς.\r\n
\r\n\r\nΤο γεγονός ότι όλα αυτά συνέβησαν σ' ένα εθνικό δρυμό, έναν από τους\r\nπιο σημαντικούς στη χώρα μας, προστατευόμενο από τη συνθήκη Νατούρα\r\n2000, με έκαναν να γράψω κάποια γράμματα διαμαρτυρίας προς διάφορους\r\nφορείς, χωρίς βέβαια να λάβω ποτέ καμία απάντηση. Ταυτόχρονα θυμόμουν\r\nτα λόγια του μοναχού Άνθιμου, ενός παππούλη που κρατούσε για δεκαετίες\r\nτα καλοκαίρια το παλιό μοναστήρι του Αγ. Διονυσίου στον Ενιπέα. «Αφού\r\nέγινε ο δρόμος», συνήθιζε να λέει, «χίλια κακά θα 'ρθουνε». Είχε\r\nαπόλυτο δίκιο, όπου πάει ο δρόμος πάνε και τα αυτοκίνητα, άρα πάνε και\r\nοι περιστασιακοί, κακής ποιότητας επισκέπτες, που δεν θα σεβαστούν το\r\nβουνό, που θα ρυπάνουν και θα καταστρέψουν.\r\n
\r\n\r\nΟ Όλυμπος έχει από χρόνια μπει στο μάτι πολλών επίδοξων επενδυτών.\r\nΤην επταετία των συνταγματαρχών, ο ανεκδιήγητος Παττακός είχε πάει με\r\nελικόπτερο στο Οροπέδιο των Μουσών και σχεδίαζε να φτιάξει χιονοδρομικά\r\nκαι τελεφερ ίκ, που θα έφταναν ως τις κορυφές του Ολύμπου, τον Μύτικα\r\nκαι το Στεφάνι. Υπάρχει και ταινία επικαίρων του Γ.Ε.Σ., που δείχνει τη\r\nφαλάκρα του να γυαλίζει στον ήλιο του Ολύμπου, καθώς λέει τις χοντράδες\r\nτου και δείχνει προς το βουνό. Ο Παττακός κατέληξε τελικά εκεί που\r\nκατέληξε. Ο Όλυμπος τον ξεπέρασε και επιβίωσε. Χρειάστηκε βέβαια να\r\nκινητοποιηθούν χιλιάδες άνθρωποι και εκατοντάδες ορειβατικές οργανώσεις\r\nπαγκοσμίως για να αποτραπεί το έγκλημα.\r\n
\r\n\r\nΌ,τι δεν κατάφεραν οι συνταγματάρχες, πάντως, υπάρχουν κι άλλοι\r\nμουστερήδες που θέλουν να το προσπαθήσουν. Ο Όλυμπος αυτή την περίοδο\r\nεπιχειρείται να αλωθεί από πολλά μέτωπα. Υπάρχει η κίνηση της νομαρχίας\r\nΘεσσαλίας να χρηματοδοτήσει τη διάνοιξη δρόμου στην περιοχή Σπαρμού,\r\nσαν πρελούδιο για τη δημιουργία χιονοδρομικού κέντρου στις Βρυσοπούλες\r\nαπό τη μεριά της Ελασσόνας. Η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για το\r\nσυγκεκριμένο έργο είναι παντελώς ελλιπής και δεν λαμβάνει καθόλου υπόψη\r\nτις συνέπειες που θα έχει το «έργο» στον εθνικό δρυμό. Ο νομάρχης\r\nΛάρισας Λ. Κατσαρός ήδη κάνει λόγο για προσεκτικές κινήσεις ώστε να\r\nαποφευχθούν τακτικά λάθη του παρελθόντος, που ξεσήκωσαν διαμαρτυρίες\r\nκαι σταμάτησαν τα έργα.\r\n
\r\n\r\nΑπό την άλλη, στον νομό Πιερίας υπάρχει η προσπάθεια επέκτασης του\r\nπεδίου βολής αρμάτων μάχης στο Λιτόχωρο και η ύπουλη κίνηση για τη\r\nδιεκδίκηση 4.500 στρεμμάτων δάσους για την επέκταση του αμμορυχίου, το\r\nοποίο έχει μετατρέψει την περιοχή ανάμεσα στο Λιτόχωρο και τη θάλασσα\r\nσε κρανίου τόπο. Μέχρι στιγμής οι δύο αυτές «αναπτυξιακές πρωτοβουλίες»\r\nέχουν ανασχεθεί από τη σθεναρή αντίσταση των μοναχών της μονής Αγ.\r\nΔιονυσίου, στα κτήματα της οποίας ανήκουν τα φιλέτα που εποφθαλμιούν οι\r\nδιάφοροι Μπόμπολες και οι κατασκευαστικές τους. (Η επέκταση του\r\nαερολιμένα Μακεδονία στη Θεσ/νίκη και η Εγνατία Οδός που έχει αναλάβει\r\nη ΑΚΤΩΡ απαιτούν πολλούς τόννους αμμοχάλικου και πρέπει να το πάρουν\r\nαπό κάπου εκεί κοντά για να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη.)\r\n
\r\n\r\nΤέλος, στο παιχνίδι έχει μπει και η Επτάπολις, ένα νεοπαγαν ιστικό\r\nκέντρο επιμόρφωσης, που κάποιοι θα ήθελαν πάρα πολύ να δουν να\r\nκατασκευάζεται στην περιοχή του Ολύμπου, όπου μόνο λόγω τοποθεσίας και\r\nάνευ άλλης διαφήμισης θα αποκτούσε παγκόσμια προβολή. Στις γιορτές\r\nτους, στον Όλυμπο, έδωσε το παρόν και ο συνήθης προσκεκλημένος,\r\nνομάρχης Θεσσαλονίκης Παναγιώτης Ψωμιάδης, χωρίς να φοράει, βέβαια,\r\nχλαμύδα.\r\n
\r\n\r\nΌλες αυτές οι επενδυτικές πρωτοβουλίες πρέπει να έχουν την κατάληξη που τους αξίζει: Την πλήρη ακύρωση.\r\n
\r\n\r\nΟ Όλυμπος δεν είναι ένα τυχαίο βουνό. Αποτελεί ένα σπάνιο φυσικό\r\nοικοσύστημα και ταυτόχρονα ένα σύμβολο του ελληνικού και παγκόσμιου\r\nπολιτισμού. Το να φτιάξει κανείς τουριστικές εγκαταστάσεις στον Όλυμπο\r\nισοδυναμεί με το να φτιάξει ξενοδοχείο στη Ακρόπολη και γήπεδο\r\nποδοσφαίρου στην Ολυμπία. Είναι χρέος μας να τον διαφυλάξουμε από κάθε\r\nαπειλή «ανάπτυξης». Αν κάποιος θέλει να τον επισκεφθεί πρέπει να\r\nκοπιάσει, να περπατήσει, να σκαρφαλώσει και να απολαύσει έτσι τη μαγεία\r\nτου. Ο Όλυμπος δεν παραδίδεται.\r\n
", "text": "Μεγαλοεργολάβοι, πολιτικοί και... αρχαιολάτρες έχουν βάλει στο μάτι την Κατοικία των θεών του Κ. Μαυρίδη Την πρωτομαγιά του 2008 περπάτησα από το Λιτόχωρο, παίρνοντας από το μονοπάτι ορεινών διαδρομών Ε4, ως την παλιά μονή του Αγίου Διονυσίου στον Όλυμπο. Σκοπός της παρέας ήταν να κατασκηνώσουμε το βράδυ στον μικρό καταρράχτη κοντά στο μοναστήρι και να ανέβουμε στη σπηλιά του Ιθακήσιου, στα 2000 μέτρα, την επομένη. Πλησιάζοντας στη μονή, άρχισε να ακούγεται μουσική που όσο πλησιάζαμε γινόταν όλο και δυνατότερη. Όταν τελικά φτάσαμε, μείναμε έκθαμβοι από το γεγονός ότι κάτω ακριβώς από το μοναστήρι είχε στηθεί ένα ρέιβ πάρτι με ηχητικές εγκαταστάσεις πολλών χιλιάδων βατ και ένα απίστευτα εκκωφαντικό αλαλούμ από άτομα που χόρευαν, άλλους που είχαν ανάψει φωτιές και έψηναν κοντοσούβλια και κάποιους που έκαναν κόντρες με τις τζιπάρες τους στον κατάμεστο από αυτοκίνητα δρόμο. Όταν ανέβηκα στο μοναστήρι να μιλήσω με τον αρχοντάρη, με το ζόρι μπορούσαμε να ακούσουμε ο ένας τον άλλον και με έκπληξη πληρ οφορήθηκα ότι είχε κατέβει να διαμαρτυρηθεί για τη μουσική και τον έδιωξαν κακήν κακώς. Το γεγονός ότι όλα αυτά συνέβησαν σ' ένα εθνικό δρυμό, έναν από τους πιο σημαντικούς στη χώρα μας, προστατευόμενο από τη συνθήκη Νατούρα 2000, με έκαναν να γράψω κάποια γράμματα διαμαρτυρίας προς διάφορους φορείς, χωρίς βέβαια να λάβω ποτέ καμία απάντηση. Ταυτόχρονα θυμόμουν τα λόγια του μοναχού Άνθιμου, ενός παππούλη που κρατούσε για δεκαετίες τα καλοκαίρια το παλιό μοναστήρι του Αγ. Διονυσίου στον Ενιπέα. «Αφού έγινε ο δρόμος», συνήθιζε να λέει, «χίλια κακά θα 'ρθουνε». Είχε απόλυτο δίκιο, όπου πάει ο δρόμος πάνε και τα αυτοκίνητα, άρα πάνε και οι περιστασιακοί, κακής ποιότητας επισκέπτες, που δεν θα σεβαστούν το βουνό, που θα ρυπάνουν και θα καταστρέψουν. Ο Όλυμπος έχει από χρόνια μπει στο μάτι πολλών επίδοξων επενδυτών . Την επταετία των συνταγματαρχών, ο ανεκδιήγητος Παττακός είχε πάει με ελικόπτερο στο Οροπέδιο των Μουσών και σχεδίαζε να φτιάξει χιονοδρομικά και τελεφερ ίκ, που θα έφταναν ως τις κορυφές του Ολύμπου, τον Μύτικα και το Στεφάνι. Υπάρχει και ταινία επικαίρων του Γ.Ε.Σ., που δείχνει τη φαλάκρα του να γυαλίζει στον ήλιο του Ολύμπου, καθώς λέει τις χοντράδες του και δείχνει προς το βουνό. Ο Παττακός κατέληξε τελικά εκεί που κατέληξε. Ο Όλυμπος τον ξεπέρασε και επιβίωσε. Χρειάστηκε βέβαια να κινητοποιηθούν χιλιάδες άνθρωποι και εκατοντάδες ορειβατικές οργανώσεις παγκοσμίως για να αποτραπεί το έγκλημα. Ό,τι δεν κατάφεραν οι συνταγματάρχες, πάντως, υπάρχουν κι άλλοι μουστερήδες που θέλουν να το προσπαθήσουν. Ο Όλυμπος αυτή την περίοδο επιχειρείται να αλωθεί από πολλά μέτωπα. Υπάρχει η κίνηση της νομαρχίας Θεσσαλίας να χρηματοδοτήσει τη διάνοιξη δρόμου στην περιοχή Σπαρμού, σαν πρελούδιο για τη δημιουργία χιονοδρομικού κέντρου στις Βρυσοπούλες από τη μεριά της Ελασσόνας. Η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για το συγκεκριμένο έργο είναι παντελώς ελλιπής και δεν λαμβάνει καθόλου υπόψη τις συνέπειες που θα έχει το «έργο» στον εθνικό δρυμό. Ο νομάρχης Λάρισας Λ. Κατσαρός ήδη κάνει λόγο για προσεκτικές κινήσεις ώστε να αποφευχθούν τακτικά λάθη του παρελθόντος, που ξεσήκωσαν διαμαρτυρίες και σταμάτησαν τα έργα. Από την άλλη, στον νομό Πιερίας υπάρχει η προσπάθεια επέκτασης του πεδίου βολής αρμάτων μάχης στο Λιτόχωρο και η ύπουλη κίνηση για τη διεκδίκηση 4.500 στρεμμάτων δάσους για την επέκταση του αμμορυχίου, το οποίο έχει μετατρέψει την περιοχή ανάμεσα στο Λιτόχωρο και τη θάλασσα σε κρανίου τόπο. Μέχρι στιγμής οι δύο αυτές «αναπτυξιακές πρωτοβουλίες» έχουν ανασχεθεί από τη σθεναρή αντίσταση των μοναχών της μονής Αγ. Διονυσίου, στα κτήματα της οποίας ανήκουν τα φιλέτα που εποφθαλμιούν οι διάφοροι Μπόμπολες και οι κατασκευαστικές τους. (Η επέκταση του αερολιμένα Μακεδονία στη Θεσ/νίκη και η Εγνατία Οδός που έχει αναλάβει η ΑΚΤΩΡ απαιτούν πολλούς τόννους αμμοχάλικου και πρέπει να το πάρουν από κάπου εκεί κοντά για να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη.) Τέλος, στο παιχνίδι έχει μπει και η Επτάπολις, ένα νεοπαγαν ιστικό κέντρο επιμόρφωσης, που κάποιοι θα ήθελαν πάρα πολύ να δουν να κατασκευάζεται στην περιοχή του Ολύμπου, όπου μόνο λόγω τοποθεσίας και άνευ άλλης διαφήμισης θα αποκτούσε παγκόσμια προβολή. Στις γιορτές τους, στον Όλυμπο, έδωσε το παρόν και ο συνήθης προσκεκλημένος, νομάρχης Θεσσαλονίκης Παναγιώτης Ψωμιάδης, χωρίς να φοράει, βέβαια, χλαμύδα. Όλες αυτές οι επενδυτικές πρωτοβουλίες πρέπει να έχουν την κατάληξη που τους αξίζει: Την πλήρη ακύρωση. Ο Όλυμπος δεν είναι ένα τυχαίο βουνό. Αποτελεί ένα σπάνιο φυσικό οικοσύστημα και ταυτόχρονα ένα σύμβολο του ελληνικού και παγκόσμιου πολιτισμού. Το να φτιάξει κανείς τουριστικές εγκαταστάσεις στον Όλυμπο ισοδυναμεί με το να φτιάξει ξενοδοχείο στη Ακρόπολη και γήπεδο ποδοσφαίρου στην Ολυμπία. Είναι χρέος μας να τον διαφυλάξουμε από κάθε απειλή «ανάπτυξης». Αν κάποιος θέλει να τον επισκεφθεί πρέπει να κοπιάσει, να περπατήσει, να σκαρφαλώσει και να απολαύσει έτσι τη μαγεία του. Ο Όλυμπος δεν παραδίδεται." }