{
  "id": 142,
  "title": "Μια άλλη άποψη για την φωτοδιασπώμενη πλαστική σακούλα",
  "slug": "mia-alli-apopsi-gia-tin-fotodiaspomeni-plastiki-sakoyla-142",
  "sectionId": 16,
  "sectionTitle": "Ανακύκλωση",
  "sectionSlug": "anakyklosi-16",
  "categoryId": 34,
  "categoryTitle": "Ανακύκλωση γενικά",
  "categorySlug": "anakyklosi-genika-34",
  "date": "2009-06-13T11:07:39",
  "created": "2009-06-13T11:22:12",
  "published": true,
  "state": 1,
  "frontpage": false,
  "hits": 1614,
  "excerpt": "Η συζήτηση για την χρήση της φωτοβιοδιασπώμενης σακούλας και την αντικατάσταση της κοινής πλαστικής σακούλας από αυτήν, είχε ξεκινήσει πριν πολλούς μήνες πριν την έναρξη της δράσης \"Δίνω ζωή στα σκουπίδια μου\". Μετά όμως",
  "html": "<p>\r\n<figure class=\"missing-image\" data-missing-image=\"true\" data-pagefind-ignore=\"true\">🖼 εικόνα μη διαθέσιμη</figure> \r\n</p>\r\n<p>\r\nΗ συζήτηση για την χρήση της φωτοβιοδιασπώμενης σακούλας και την αντικατάσταση της κοινής πλαστικής σακούλας από αυτήν, είχε ξεκινήσει πριν πολλούς μήνες πριν την έναρξη της δράσης &quot;Δίνω ζωή στα σκουπίδια μου&quot;.  Μετά όμως από κοινή συνεννόηση αποφασίσαμε να οργανώσουμε την δράση στην Λαϊκή Αγορά της Κατερίνης με στόχο τον περιορισμό της χρήσης της κοινής πλαστικής σακούλας και την αντικατάστασή της από το γνωστό μας διχτάκι και την πάνινη τσάντα. Ταυτόχρονα θεωρήσαμε σκόποιμο να διαδώσουμε την φωτοδιασπώμενη σακούλα και να την προσφέρουμε δωρεάν στους επισκέπτες της Λαϊκής Αγοράς. \r\n</p>\r\n<p>\r\nΑπό τότε έχουν ακολουθήσει τα παρακάτω:\r\n</p>\r\n<p>\r\nΤην Τρίτη, 26.05.2009 έλαβα από το μέλος της Ομάδας Ελίνα Βέργου την παρακάτω επιστολή: \r\n</p>\r\n<blockquote>\r\n\t<p>\r\n\t<i>Μήπως θα έπρεπε να το έχουμε ψάξει  λίγο περισσότερο το θέμα για\r\n\tτις &quot;φωτοβιοδιασπώμενες&quot; σακκούλες πριν οργανωθεί η δράση στη λαϊκή της\r\n\tΚατερίνης; Παραπέμπω στο άρθρο της Οικολογικής Παρέμβασης Ηρακλείου (<a href=\"http://www.ecocrete.gr/index.php?option=content&amp;task=view&amp;id=5956\" target=\"_blank\">διαβάστε εδώ</a> )<br />\r\n\tΦιλικά Ελίνα Βέργου \r\n\t</i>\r\n\t</p>\r\n</blockquote>\r\n<p>\r\nΤην Τρίτη, 09.06.2009 ο Χρήστος Πρασκίδης, μέλος της συντονιστικής Επιτροπής στέλνει την την παρακάτω επιστολή:\r\n</p>\r\n<blockquote>\r\n\t<p>\r\n\t<i>Στο Εψιλον της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας είχε ένα ρεπορτάζ\r\n\tσχετικά με τη βιοδιασπώμενη σακούλα που παρουσιάζει μια άλλη διάσταση\r\n\tπου πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ' όψιν μας. την επόμενη συνάντησή μας\r\n\tπρέπει να είναι ένα από τα θέματα.<br />\r\n\tΧρήστος Πρασκίδης</i>\r\n\t</p>\r\n</blockquote>\r\n<p>\r\nΤις τελευταίες ημέρες προσπαθήσαμε να συγκεντρώσουμε κάθε πληροφορία\r\nπου θα μπορούσε να φανεί χρήσιμη για την διαμόρφωση μιας τελικής στάσης\r\nσχετικά με το παραπάνω θέμα. Ομως κάτι τέτοιο δεν ήταν εύκολο να γίνει\r\nεπειδή τα πράγματα είναι πολύ συγκεχυμένα. Η επιστημονική κοινότητα\r\nεμφανίζεται με δύο πρόσωπα και πολλές διαφορετικές απόψεις, οι πολίτες,\r\nανάλογα με τις ευαισθησίες τους για το περιβάλλον και την εμπιστοσύνη\r\nτους προς τους ειδικούς επιστήμονες, υιοθετούν την μία ή την άλλη\r\nάποψη, ενώ η ελληνική πολιτεία για μια ακόμη φορά ...εννια έχει ο\r\nμήνας. Κατά την άποψή μου αυτό είναι και το τραγικό κομάτι της όλης\r\nυπόθεσης: Η απάθεια της πολιτείας και των καλοπληρωμένων μηχανισμών της\r\nγια την ενημέρωση ακι την προστασία του πολίτη.\r\n</p>\r\n<p>\r\nθεωρώ,\r\nότι είναι υποχρέωση της ομάδας να ενημερώσει τους συμπολίτες μας\r\nσχετικά με όσα γνωρίζει για το παραπάνω θέμα. Γι αυτό τον λόγο έγινε\r\nκαι η παραπάνω αναφορά. Ακολουθεί μια ακόμη επιστολή του Χρήστου\r\nΠρασκίδη σχετικά με το θέμα τηςφωτοβιοδιασπώμενης σακούλας. Συμφωνώ απόλυτα με τις απόψεις του. \r\n</p>\r\n<p>\r\nΦιλικά<br />\r\nΗλίας Τσολακίδης <br />\r\n</p>\r\n<p>\r\n&nbsp;\r\n</p>\r\n<p>\r\nΕπειδή δεν ξέρω αν θα μπορέσω να είμαι αύριο στη συνάντηση ήθελα να εκφράσω την άποψη μου από τώρα και αν μπορέσω τα ξαναλέμε.\r\n</p>\r\n<p>\r\nΚατ' αρχήν διάβασα τη μελέτη του καθηγητή πανεπιστημίου. Εμένα μου\r\nδίνει την εντύπωση οτι είναι μια μελέτη κατα παραγγελία επιχειρήσεων\r\nπου έχουν συμφέρον από την προώθηση του συγκεκριμένου προϊόντος. Εχω\r\nδεί πολλές παρόμοιες (κατα παραγγελία) μελέτες. Μπορώ να πώ μάλιστα οτι\r\nείναι τόσο κραυγαλέα που υποτιμά κατα τη γνώμη μου και τον συγγραφέα\r\nτης.Σήμερα μίλησα με τον Θοδωρή Τσιμπίδη  του ινστιτούτου θαλάσσιας και\r\nπεριβαλλοντικής ερευνας Αγαίου (αυτός που μίλησε και στο &quot;Ε&quot; ) που\r\nείναι απόλυτος. Είναι, λέει, μιά μεγάλη απάτη που μόνο στην Ελλάδα\r\nγίνεται. Σε όλες τις μελέτες που κάνουν στο ινστιτούτο διαπιστώνουν\r\nπρόβλημα. Πιστεύει οτι αυτή η παραπλανητική διαφήμιση του συγκεκριμένου\r\nπλαστικού, δημιουργεί συνθήκες για την ανεξέλεγκτη διασπορά του, στη\r\nλογική οτι θα διασπαστεί, αρα ο καταναλωτής έχει τη συνείδησή του ήσυχη\r\nκαι αφενός έτσι δημιουργείται μεγάλο πρόβλημα μέχρι να διασπαστεί στην\r\nτροφική αλυσίδα και στα ζώα (πνιγμοι κλπ), αφετέρου διασπείρονται\r\nχημικά στο περιβάλλον, γιατί όπως λέει, και έχει δίκιο, το πετροχημικό\r\nπροϊόν δεν μπορεί να γίνει σακούλα χωρίς την προσθήκη επιπλέον χημικών\r\nουσιών (πλαστικοποιητών κλπ).\r\n</p>\r\n<p>\r\nΑκόμη και για την σακούλα από καλαμπόκι (από άμυλο) πιστεύει οτι και\r\nπαλι, εκτός των άλλων, ενθαρρύνουμε τη χρήση τροφίμων για την παραγωγή\r\nπλαστικών και μάλιστα κατά πάσα πιθανότητα γενετικά τροποποιημένων\r\nτροφίμων.Ενα σημαντικότατο επίσης πρόβλημα που αναφέρει είναι το ζήτημα\r\nτων συνεπειών των συγκεκριμένων προϊόντων στην ανακύκλωση, όπου μοιραία\r\nμπερδεύονται.\r\n</p>\r\n<p>\r\nΝα επισημάνω οτι δεν μπορούμε να πειστούμε και πάλι  από μια αναφορά\r\nενός ερευνητή που μπορεί να λειτουργεί αντιδεοντολογικά ως προς την\r\nεπιστημονική μεθοδολογία και τεκμηρίωση και να υποβάλλεται μέσω των\r\nαντιλήψεων που έχει για μια συγκεκριμένη διαδικασία ή πολιτική.\r\n</p>\r\n<p>\r\nΕν τούτοις δεν μπορούμε να περιμένουμε να πεισθούμε γιατί ίσως αυτό\r\nμας πάρει πολύτιμο χρόνο. Πρέπει κατα τη γνώμη μου να αποφασίσουμε με\r\nβάση τα δεδομένα που έχουμε και την αντίληψη που έχουμε για την\r\nκατανάλωση, την ανακύκλωση και το περιβάλλον.\r\n</p>\r\n<p>\r\nΓνώμη μου είναι οτι μοναδική λύση είναι η επαναχρησιμοποιούμενη\r\nπάνινη τσάντα: Ο καταναλωτής συνειδητοποιείται, μέσα από τη διαδικασία\r\nχρήσης της, στην ανακύκλωση και στην επαναχρησιμοποίηση, αρα στην\r\nσυνετή κατανάλωση.\r\n</p>\r\n<p>\r\nΚατα τη γνώμη μου δευτερη επιλογή θα έπρεπε να είναι αυτό που\r\nγίνεται σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα (αγγλία νομίζω) όπου τα σουπερ μάρκετ\r\nσου πουλάνε μια πλαστική γερή σακούλα έναντι 4-5ευρώ και την\r\nεπαναχρησιμοποιείς μέχρι που να χαλάσει. Τότε το σουπερ μάρκετ είναι\r\nυποχρεωμένο να σου την αντικαταστήσει ( απεριόριστες φορές) δίνοντάς\r\nσου καινούρια και την παλιά την ανακυκλώνει.\r\n</p>\r\n<p>\r\nΕν τούτοις πιστεύω πως εμείς σταθερά πρέπει να προτρέπουμε μόνο στη\r\nχρήση της πάνινης τσάντας. Επίσης μέσα στις δρασεις μας πρέπει να\r\nεντάξουμε και την προτροπή σε επαγγελματίες να προωθήσουν την πάνινη\r\nεπαναχρησιμοποιούμενη τσάντα. Βέβαια και εδώ υπάρχει ο κίνδυνος\r\nναγεμίσουμε τις αποθήκες μας με πάνινες διαφημιστικές τσάντες, και\r\nγιαυτό πρέπει  να σκεφτούμε και κάτι για αυτό το ενδεχόμενο μέχρι που\r\nναφτάσουμε σε μια αυξημένη καταναλωτική και οικολογική συνείδηση όπου\r\nθα αρνούμαστε ο,τι δε μας χρειάζεται.\r\n</p>\r\n<p>\r\nΕπίσης πρέπει κατα τη γνώμη μου να ζητήσουμε την υποχρεωτικότητα της\r\nανακύκλωσης και την σταδιακή απαγόρευση της πλαστικής σακούλας.\r\n</p>\r\n<p>\r\nΧρήστος Πρασκίδης\r\n</p>",
  "text": "Η συζήτηση για την χρήση της φωτοβιοδιασπώμενης σακούλας και την αντικατάσταση της κοινής πλαστικής σακούλας από αυτήν, είχε ξεκινήσει πριν πολλούς μήνες πριν την έναρξη της δράσης \"Δίνω ζωή στα σκουπίδια μου\". Μετά όμως από κοινή συνεννόηση αποφασίσαμε να οργανώσουμε την δράση στην Λαϊκή Αγορά της Κατερίνης με στόχο τον περιορισμό της χρήσης της κοινής πλαστικής σακούλας και την αντικατάστασή της από το γνωστό μας διχτάκι και την πάνινη τσάντα. Ταυτόχρονα θεωρήσαμε σκόποιμο να διαδώσουμε την φωτοδιασπώμενη σακούλα και να την προσφέρουμε δωρεάν στους επισκέπτες της Λαϊκής Αγοράς. Από τότε έχουν ακολουθήσει τα παρακάτω: Την Τρίτη, 26.05.2009 έλαβα από το μέλος της Ομάδας Ελίνα Βέργου την παρακάτω επιστολή: Μήπως θα έπρεπε να το έχουμε ψάξει λίγο περισσότερο το θέμα για τις \"φωτοβιοδιασπώμενες\" σακκούλες πριν οργανωθεί η δράση στη λαϊκή της Κατερίνης; Παραπέμπω στο άρθρο της Οικολογικής Παρέμβασης Ηρακλείου ( διαβάστε εδώ ) Φιλικά Ελίνα Βέργου Την Τρίτη, 09.06.2009 ο Χρήστος Πρασκίδης, μέλος της συντονιστικής Επιτροπής στέλνει την την παρακάτω επιστολή: Στο Εψιλον της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας είχε ένα ρεπορτάζ σχετικά με τη βιοδιασπώμενη σακούλα που παρουσιάζει μια άλλη διάσταση που πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ' όψιν μας. την επόμενη συνάντησή μας πρέπει να είναι ένα από τα θέματα. Χρήστος Πρασκίδης Τις τελευταίες ημέρες προσπαθήσαμε να συγκεντρώσουμε κάθε πληροφορία που θα μπορούσε να φανεί χρήσιμη για την διαμόρφωση μιας τελικής στάσης σχετικά με το παραπάνω θέμα. Ομως κάτι τέτοιο δεν ήταν εύκολο να γίνει επειδή τα πράγματα είναι πολύ συγκεχυμένα. Η επιστημονική κοινότητα εμφανίζεται με δύο πρόσωπα και πολλές διαφορετικές απόψεις, οι πολίτες, ανάλογα με τις ευαισθησίες τους για το περιβάλλον και την εμπιστοσύνη τους προς τους ειδικούς επιστήμονες, υιοθετούν την μία ή την άλλη άποψη, ενώ η ελληνική πολιτεία για μια ακόμη φορά ...εννια έχει ο μήνας. Κατά την άποψή μου αυτό είναι και το τραγικό κομάτι της όλης υπόθεσης: Η απάθεια της πολιτείας και των καλοπληρωμένων μηχανισμών της για την ενημέρωση ακι την προστασία του πολίτη. θεωρώ, ότι είναι υποχρέωση της ομάδας να ενημερώσει τους συμπολίτες μας σχετικά με όσα γνωρίζει για το παραπάνω θέμα. Γι αυτό τον λόγο έγινε και η παραπάνω αναφορά. Ακολουθεί μια ακόμη επιστολή του Χρήστου Πρασκίδη σχετικά με το θέμα τηςφωτοβιοδιασπώμενης σακούλας. Συμφωνώ απόλυτα με τις απόψεις του. Φιλικά Ηλίας Τσολακίδης Επειδή δεν ξέρω αν θα μπορέσω να είμαι αύριο στη συνάντηση ήθελα να εκφράσω την άποψη μου από τώρα και αν μπορέσω τα ξαναλέμε. Κατ' αρχήν διάβασα τη μελέτη του καθηγητή πανεπιστημίου. Εμένα μου δίνει την εντύπωση οτι είναι μια μελέτη κατα παραγγελία επιχειρήσεων που έχουν συμφέρον από την προώθηση του συγκεκριμένου προϊόντος. Εχω δεί πολλές παρόμοιες (κατα παραγγελία) μελέτες. Μπορώ να πώ μάλιστα οτι είναι τόσο κραυγαλέα που υποτιμά κατα τη γνώμη μου και τον συγγραφέα της.Σήμερα μίλησα με τον Θοδωρή Τσιμπίδη του ινστιτούτου θαλάσσιας και περιβαλλοντικής ερευνας Αγαίου (αυτός που μίλησε και στο \"Ε\" ) που είναι απόλυτος. Είναι, λέει, μιά μεγάλη απάτη που μόνο στην Ελλάδα γίνεται. Σε όλες τις μελέτες που κάνουν στο ινστιτούτο διαπιστώνουν πρόβλημα. Πιστεύει οτι αυτή η παραπλανητική διαφήμιση του συγκεκριμένου πλαστικού, δημιουργεί συνθήκες για την ανεξέλεγκτη διασπορά του, στη λογική οτι θα διασπαστεί, αρα ο καταναλωτής έχει τη συνείδησή του ήσυχη και αφενός έτσι δημιουργείται μεγάλο πρόβλημα μέχρι να διασπαστεί στην τροφική αλυσίδα και στα ζώα (πνιγμοι κλπ), αφετέρου διασπείρονται χημικά στο περιβάλλον, γιατί όπως λέει, και έχει δίκιο, το πετροχημικό προϊόν δεν μπορεί να γίνει σακούλα χωρίς την προσθήκη επιπλέον χημικών ουσιών (πλαστικοποιητών κλπ). Ακόμη και για την σακούλα από καλαμπόκι (από άμυλο) πιστεύει οτι και παλι, εκτός των άλλων, ενθαρρύνουμε τη χρήση τροφίμων για την παραγωγή πλαστικών και μάλιστα κατά πάσα πιθανότητα γενετικά τροποποιημένων τροφίμων.Ενα σημαντικότατο επίσης πρόβλημα που αναφέρει είναι το ζήτημα των συνεπειών των συγκεκριμένων προϊόντων στην ανακύκλωση, όπου μοιραία μπερδεύονται. Να επισημάνω οτι δεν μπορούμε να πειστούμε και πάλι από μια αναφορά ενός ερευνητή που μπορεί να λειτουργεί αντιδεοντολογικά ως προς την επιστημονική μεθοδολογία και τεκμηρίωση και να υποβάλλεται μέσω των αντιλήψεων που έχει για μια συγκεκριμένη διαδικασία ή πολιτική. Εν τούτοις δεν μπορούμε να περιμένουμε να πεισθούμε γιατί ίσως αυτό μας πάρει πολύτιμο χρόνο. Πρέπει κατα τη γνώμη μου να αποφασίσουμε με βάση τα δεδομένα που έχουμε και την αντίληψη που έχουμε για την κατανάλωση, την ανακύκλωση και το περιβάλλον. Γνώμη μου είναι οτι μοναδική λύση είναι η επαναχρησιμοποιούμενη πάνινη τσάντα: Ο καταναλωτής συνειδητοποιείται, μέσα από τη διαδικασία χρήσης της, στην ανακύκλωση και στην επαναχρησιμοποίηση, αρα στην συνετή κατανάλωση. Κατα τη γνώμη μου δευτερη επιλογή θα έπρεπε να είναι αυτό που γίνεται σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα (αγγλία νομίζω) όπου τα σουπερ μάρκετ σου πουλάνε μια πλαστική γερή σακούλα έναντι 4-5ευρώ και την επαναχρησιμοποιείς μέχρι που να χαλάσει. Τότε το σουπερ μάρκετ είναι υποχρεωμένο να σου την αντικαταστήσει ( απεριόριστες φορές) δίνοντάς σου καινούρια και την παλιά την ανακυκλώνει. Εν τούτοις πιστεύω πως εμείς σταθερά πρέπει να προτρέπουμε μόνο στη χρήση της πάνινης τσάντας. Επίσης μέσα στις δρασεις μας πρέπει να εντάξουμε και την προτροπή σε επαγγελματίες να προωθήσουν την πάνινη επαναχρησιμοποιούμενη τσάντα. Βέβαια και εδώ υπάρχει ο κίνδυνος ναγεμίσουμε τις αποθήκες μας με πάνινες διαφημιστικές τσάντες, και γιαυτό πρέπει να σκεφτούμε και κάτι για αυτό το ενδεχόμενο μέχρι που ναφτάσουμε σε μια αυξημένη καταναλωτική και οικολογική συνείδηση όπου θα αρνούμαστε ο,τι δε μας χρειάζεται. Επίσης πρέπει κατα τη γνώμη μου να ζητήσουμε την υποχρεωτικότητα της ανακύκλωσης και την σταδιακή απαγόρευση της πλαστικής σακούλας. Χρήστος Πρασκίδης"
}