\r\nΣτις προθήκες των βιβλιοπωλείων\r\n
\r\n\r\n
\r\nΓράφει η Μάγδα Παπαδημητρίου – Σαμοθράκη\r\n
\r\n\r\n
\r\nMαθαίνουμε για τον εθελοντισμό μέσα από τα παιδικά βιβλία!\r\n
\r\nΣήμερα όσο ποτέ άλλοτε χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον! Να σταθεί και να βοηθήσει όποιος μπορεί τον αδύνατο. Στην Ελλάδα αυτό το αίσθημα «ξύπνησε» τα τελευταία χρόνια. Στο νομό μας, η Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας με την ιστοσελίδα ‘’www.otoposmou.gr’’ σας οδηγεί σ’ ένα κόσμο όπου ο εθελοντισμός είναι στάση ζωής. Πέντε χρόνια ζωής με πολλές δράσεις που έπρεπε να δημιουργηθεί η τελευταία αυτή η δράση «2,5 ευρώ το δεκάκιλο» με τις πατάτες για να γίνει γνωστή η ομάδα στο πανελλήνιο και να περάσει τα σύνορα της χώρας. Δράσεις και αντιδράσεις για το καλό του κοινωνικού συνόλου. «Μια μέρα για το δάσος, ποδηλατώ, κοινωνικό παντοπωλείο, Κόντρα στο ρεύμα, το τηγανέλαιο», είναι λίγες από αυτές. Για τους πολλούς συμπολίτες μας που δεν γνωρίζουν γιατί δεν έχουν διαδίκτυο ή δεν τους έχει δοθεί η ευκαιρία να ασχοληθούν με το θέμα γιατί η αφοσίωση στα θέματα του οίκου τους ήταν η μόνη τους προτεραιότητα, έχω το εξής ερώτημα που απευθύνεται στους γονείς και αφορά τη νέα γενιά που είναι το μέλλον αυτής της χώρας. Μπορούμε να ευαισθητοποιήσουμε τη νέα γενιά ώστε να μάθει να λειτουργεί ομαδικά? Μπορούμε να οδηγήσουμε τη νέα γενιά σε ένα φωτεινό δρόμο γεμάτο ελπίδα και ανθρωπιά?\r\n
\r\n\r\nΜια γενιά που πατά στα δικά μας «φταίω», στους δικούς μας \r\nωχαδερφισμούς, στη δική μας ευημερία και υπερκαταναλωτικά θέλω. Ακόμη \r\nδεν είναι αργά, προλαβαίνουμε να σώσουμε το φιλότιμο και την ανθρωπιά \r\nπου κρύβουμε βαθιά μέσα μας. Σήμερα , για μένα, το να είσαι Άνθρωπος \r\nείναι το μεγαλύτερο πτυχίο της ζωής και ο Έλληνας πιστεύω ότι το κρατά \r\nκαλά αυτό το χαρτί. \r\n
\r\n\r\nΣε πολλές μικρές κοινωνίες ζει αυτή η προσφορά μα δεν γίνεται τόσο \r\nοργανωμένα ώστε να μυηθούν και οι υπόλοιποι συνάνθρωποι μας. Ένα \r\nπαράδειγμα μιας τέτοιας εθελοντικής προσφοράς που με συγκίνησε πολύ ήταν\r\nστη Νέα Τραπεζούντα του νομού μας όπου κάηκε ολοσχερώς ένα σπίτι και \r\nολόκληρο χωριό εθελοντικά το ξαναχτίζει από την αρχή και συμπαραστέκεται\r\nστην οικογένεια.\r\n
\r\n\r\nΟφείλω όμως να σας πω ποια είναι σήμερα η κατάσταση στην Ευρώπη σε \r\nθέματα εθελοντισμού ώστε να βγάλετε από μέσα σας αυτό που λέμε ελληνικό \r\nφιλότιμο. \r\n
\r\n\r\nΣτην Ευρώπη σήμερα υπάρχουν περίπου 100 εκατομμύρια εθελοντές, αν και\r\nτα ποσοστά διαφέρουν έντονα από χώρα σε χώρα, φθάνοντας μέχρι και το \r\n40% στη Βρετανία ή την Ολλανδία ενώ δεν ξεπερνούν το 10% στην Ελλάδα ή \r\nτην Ιταλία. \r\n
\r\n\r\nO εθελοντισμός είναι πρώτα απ' όλα νοοτροπία και, στο πλαίσιο αυτό \r\nορίσθηκε ως ευρωπαϊκό έτος εθελοντισμού το 2011.Το να προσφέρεις σήμερα \r\nείναι σε μεγάλο βαθμό ζήτημα παράδοσης και κουλτούρας. Ελευθερία \r\nεπιλογής να ξεφεύγουμε από τα στενά όρια της δικής μας καθημερινότητας, \r\nεπιστρέφοντας στο κοινωνικό σύνολο γενικά, ότι αυτό μας έχει προσφέρει \r\nόπως την κοινωνική μας θέση, εργασία, καταξίωση. \r\n
\r\n\r\nΤο μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα της Ελλάδας δεν είναι ούτε η κρίση, \r\nούτε η έλλειψη ανάπτυξης και η φτώχεια, αλλά η μοναξιά. Κανένας \r\nεθελοντής δεν θα πει ότι νιώθει μοναξιά. Γιατί εκτός από όλα τα άλλα, ο \r\nεθελοντής ζει μια σπουδαία περιπέτεια που μέσα από την προσφορά δίνεται η\r\nδυνατότητα στον οποιοδήποτε να ζήσει καταστάσεις που στη δική του ζωή \r\nδεν θα ζούσε, υπερβαίνοντας έτσι τον εαυτό του. \r\n
\r\n\r\nΒοηθούμε την κοινωνία μέσα στην οποία ζούμε. Οι οργανισμοί και τα \r\nδιάφορα ιδρύματα που χρησιμοποιούν τη βοήθεια των εθελοντών παρέχουν \r\nυπηρεσίες χωρίς κόστος σε όλους αυτούς που το έχουν ανάγκη. Όταν μια \r\nκοινωνία λειτουργεί καλά ως σύνολο, τότε και τα άτομα που την \r\nστελεχώνουν ζουν πολύ καλύτερα σε προσωπικό επίπεδο.\r\n
\r\n\r\nΤο πιο σημαντικό για μένα είναι ότι οι σχέσεις μέσα στην οικογένεια \r\nδυναμώνουν. Οι περισσότεροι από τους συμπολίτες μας που αποφεύγουν τον \r\nεθελοντισμό προβάλλουν σαν δικαιολογία την έλλειψη ελεύθερου χρόνου. \r\n«Ποιος έχει χρόνο για τέτοιες δραστηριότητες όταν πρέπει μετά τη δουλειά\r\nνα φροντίσει την οικογένειά του;» είναι η δικαιολογία που ακούμε από τα\r\nπερισσότερα στόματα. Και αντιλέγω: Αν αναθεωρήσουμε τον τρόπο που \r\nπερνάμε το χρόνο μας μαζί με την οικογένεια τότε τα πράγματα αλλάζουν. \r\n
\r\n\r\nΑλήθεια. Αναρωτηθήκατε μπορούν να μάθουν τα παιδιά μέσα από τον εθελοντισμό;\r\n
\r\n\r\nΑν αυτή η προσφορά ξεκινήσει από μικρή ηλικία, μπορεί να γίνει μέρος \r\nτης ζωής ενός παιδιού, κάτι που το παιδί θα περιμένει και θα ανυπομονεί \r\nνα κάνει μαζί με τους γονείς του και που μεγαλώνοντας θα το υιοθετήσει \r\nκαι στη δική του οικογένεια. Τα παιδιά μας γίνονται υπεύθυνα. Οι έφηβοι \r\nαλλά και τα μικρότερα παιδιά μαθαίνουν τι σημαίνει η δέσμευση. Μαθαίνουν\r\nπώς να είναι συνεπείς σε χρονικές προθεσμίες, πώς να προσπαθούν για το \r\nκαλύτερο νιώθοντας περηφάνια για τα αποτελέσματα της δουλειάς τους. Αυτό\r\nπου όμως είναι πολύ σημαντικό είναι το γεγονός ότι με το εθελοντισμό, \r\nτα παιδιά μαθαίνουν ότι είναι υπεύθυνα μέλη της κοινωνίας στην οποία \r\nζουν και ότι η υπευθυνότητά τους αυτή βοηθά τους γύρω τους. Ίσως το πιο\r\nδυνατό και υπέροχο μήνυμα για ένα παιδί είναι ότι το ίδιο, είναι τόσο \r\nσημαντικό ως προσωπικότητα που μπορεί να βοηθήσει ανθρώπους και \r\nκαταστάσεις ακόμα και σε ατομικό επίπεδο. Το παιδί μας αναπτύσσει το \r\nαίσθημα της αυτοθυσίας. Χαρίζοντας ένα παιχνίδι σε κάποιο λιγότερο \r\nτυχερό παιδάκι, το παιδί μαθαίνει ότι είναι καλό μερικές φορές να \r\nθυσιαζόμαστε. Αν αντί να παίξει δύο ώρες με τους φίλους του, τη μία ώρα \r\nτην αφιερώσει για να καθαρίσει, για παράδειγμα, την κοντινή παραλία από \r\nτα σκουπίδια, τότε το παιδί μαθαίνει ότι υπάρχουν και σημαντικότερα \r\nπράγματα από τις προσωπικές του ανάγκες και την άμεση ικανοποίηση του. \r\n
\r\n\r\nΣήμερα, οι περισσότεροι από τους νέους γονείς λόγω της ευδαιμονίας \r\nκαι του υπερκαταναλωτισμού αυτά τα χρόνια έχουμε γεμίσει τις ντουλάπες \r\nκαι τα παιχνίδια. Ηρθε η ώρα να αδειάσουμε μαζί με το παιδί μας τα \r\nπαιχνίδια που ούτε καν παίζει και να τα πάει το ίδιο στο Κοινωνικό \r\nΠαντοπωλείο για να καταλάβει ότι μοιράζεται κάτι που το άλλο παιδί το \r\nέχει πιο πολύ ανάγκη και θα χαρεί περισσότερο . Έτσι αυτή η χαρά θα \r\nμεταφερθεί και στα άλλα παιδιά. Το φυτίλι από αυτή τη στιγμή έχει \r\nανάψει. Το παιδί μας μαθαίνει να υπομένει και να ανέχεται τη \r\nδιαφορετικότητα. Με την επαφή αυτή το μαθαίνει να διδάσκεται ότι ακόμα \r\nκαι οι πιο αντίθετοι χαρακτήρες μπορούν να ενωθούν για ένα κοινό στόχο. \r\nΜε την εθελοντική εργασία τα νεαρά άτομα μπορεί να βοηθηθούν στην \r\nαπόφασή τους σχετικά με τη μελλοντική τους καριέρα. Μπορεί να \r\nδιαπιστώσουν για παράδειγμα αν τους ενδιαφέρει ο χώρος της υγείας, την \r\nπολιτικής, του περιβάλλοντος κτλ. Επίσης, μέσα από τον εθελοντισμό το \r\nπαιδί μαθαίνει να λειτουργεί ως μέλος της ομάδας, να αναλαμβάνει \r\nπρωτοβουλίες ή ηγετικό ρόλο και να θέτει στόχους – στοιχεία που θα του \r\nχρειαστούν μεγαλώνοντας όταν θα μπει στην αγορά εργασίας. Μαθαίνουν πώς \r\nνα αξιοποιούν τον ελεύθερο χρόνο τους. \r\n
\r\n\r\nΓια να οδηγήσετε όμως τους λιλιπούτειους φίλους μας σε τούτο το δρόμο\r\nτης προσφοράς και δεν μπορείτε ή δεν ξέρετε τον τρόπο να του εξηγήσετε \r\nτη σημασία της, σας προτείνω δυο βιβλία που μεταφέρουν αυτό το μήνυμα. \r\nΠιστεύω ότι είναι τόσο αξιόλογα που θα τα ευχαριστηθείτε!\r\n
\r\n\r\n
\r\nΑλίξ Καμπρέρα
\r\nΟι νεράιδες μας μιλάνε για την αλληλεγγύη\r\n
\r\nΕικονογράφος: Ρόζα Μ. Κούρτο μετάφραση: Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη\r\n
\r\n\r\nΟι μικρές νεράιδες είναι πολύ ευαίσθητες. Δείχνουν γενναιοδωρία και \r\nευγνωμοσύνη στους άλλους γύρω τους. Κατανοούν τα προβλήματα των φίλων \r\nτους και προσπαθούν να είναι δίπλα τους όταν τις έχουν ανάγκη. Έχουν \r\nαυτοεκτίμηση και ταπεινότητα, και μετατρέπουν τα ελαττώματά τους σε \r\nπροτερήματα. Σέβονται και αγαπούν το περιβάλλον. Δείχνουν υπευθυνότητα \r\nσε όλες τις δουλειές και τις υποχρεώσεις τους και αντιμετωπίζουν με \r\nκουράγιο τους κινδύνους και τις δυσκολίες.\r\n
\r\n\r\nΤο δώρο της παπλωματούς
\r\nΣυγγραφείς Τζεφ Μπριμπό\r\n
\r\nΕκδότης: Άγκυρα\r\n
\r\n\r\nΜετάφραση: Κώστια Κοντολέων\r\n
\r\n\r\nΈνα υπέροχο σύγχρονο παραμύθι που μιλά για τη χαρά της προσφοράς. Μια\r\nγενναιόδωρη παπλωματού με μαγικά λες δάχτυλα, φτιάχνει τα πιο όμορφα \r\nπαπλώματα του κόσμου και τα χαρίζει στους φτωχούς. Ένας άπληστος \r\nβασιλιάς, που μέσα στο παλάτι του έχει μαζεμένους όλους τους θησαυρούς \r\nτου κόσμου, ψάχνει να βρει εκείνον που θα του χαρίσει έστω ένα χαμόγελο.\r\n
\r\n\r\nΘα φτιάξει η παπλωματού ένα πάπλωμα για τον βασιλιά; Κι ο βασιλιάς θα\r\nμάθει τι σημαίνει να προσφέρεις; Μπορεί η παπλωματού να διδάξει τον \r\nβασιλιά την τέχνη της ευτυχίας; Κι αυτός τελικά τι θα τους κάνει όλους \r\nαυτούς τους θησαυρούς που έχει μαζεμένους; Η παπλωματού, λοιπόν, ήταν \r\nγυναίκα υπεραιωνόβια και ξακουστή σ Ανατολή και Δύση για τα πανέμορφα, \r\nσαν αχειροποίητα παπλώματα που έφτιαχνε, τα οποία είχαν πάνω τους \r\nχρώματα θεσπέσια. Πολλοί πίστευαν πως εκείνα τα παπλώματα έπεφταν στα \r\nχέρια της απ τα φτερά των αγγέλων, άλλοι ότι η κυρούλα είχε μαγικά \r\nδάχτυλα ή ότι χρησιμοποιούσε υλικά που της προμήθευαν νεράιδες. Πάντως, \r\nτα παπλώματα εκείνα δεν πωλούνταν. Χαρίζονταν.\r\n
\r\n\r\nΣίγουρα στα βιβλιοπωλεία υπάρχουν και άλλες επιλογές. Ο σκοπός ή η \r\nεπιθυμία μου ήταν να ευαισθητοποιηθείτε, εσείς και τα παιδιά σας. \r\n
\r\n\r\nΌλοι μαζί ενωμένοι , με μπροστάρηδες τα παιδιά μας θα δημιουργήσουμε \r\nτη Κοινωνία Πολιτών που οραματιζόμαστε, βασισμένη στον εθελοντισμό και \r\nτη προσφορά. \r\n
\r\n\r\nΜια κοινωνία που θα εκφράζει την Ιστορία, τον Πολιτισμό και την αξιοπρέπεια του λαού μας!\r\n
", "text": "Στις προθήκες των βιβλιοπωλείων Γράφει η Μάγδα Παπαδημητρίου – Σαμοθράκη Mαθαίνουμε για τον εθελοντισμό μέσα από τα παιδικά βιβλία! Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον! Να σταθεί και να βοηθήσει όποιος μπορεί τον αδύνατο. Στην Ελλάδα αυτό το αίσθημα «ξύπνησε» τα τελευταία χρόνια. Στο νομό μας, η Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας με την ιστοσελίδα ‘’www.otoposmou.gr’’ σας οδηγεί σ’ ένα κόσμο όπου ο εθελοντισμός είναι στάση ζωής. Πέντε χρόνια ζωής με πολλές δράσεις που έπρεπε να δημιουργηθεί η τελευταία αυτή η δράση «2,5 ευρώ το δεκάκιλο» με τις πατάτες για να γίνει γνωστή η ομάδα στο πανελλήνιο και να περάσει τα σύνορα της χώρας. Δράσεις και αντιδράσεις για το καλό του κοινωνικού συνόλου. «Μια μέρα για το δάσος, ποδηλατώ, κοινωνικό παντοπωλείο, Κόντρα στο ρεύμα, το τηγανέλαιο», είναι λίγες από αυτές. Για τους πολλούς συμπολίτες μας που δεν γνωρίζουν γιατί δεν έχουν διαδίκτυο ή δεν τους έχει δοθεί η ευκαιρία να ασχοληθούν με το θέμα γιατί η αφοσίωση στα θέματα του οίκου τους ήταν η μόνη τους προτεραιότητα, έχω το εξής ερώτημα που απευθύνεται στους γονείς και αφορά τη νέα γενιά που είναι το μέλλον αυτής της χώρας. Μπορούμε να ευαισθητοποιήσουμε τη νέα γενιά ώστε να μάθει να λειτουργεί ομαδικά? Μπορούμε να οδηγήσουμε τη νέα γενιά σε ένα φωτεινό δρόμο γεμάτο ελπίδα και ανθρωπιά? Μια γενιά που πατά στα δικά μας «φταίω», στους δικούς μας ωχαδερφισμούς, στη δική μας ευημερία και υπερκαταναλωτικά θέλω. Ακόμη δεν είναι αργά, προλαβαίνουμε να σώσουμε το φιλότιμο και την ανθρωπιά που κρύβουμε βαθιά μέσα μας. Σήμερα , για μένα, το να είσαι Άνθρωπος είναι το μεγαλύτερο πτυχίο της ζωής και ο Έλληνας πιστεύω ότι το κρατά καλά αυτό το χαρτί. Σε πολλές μικρές κοινωνίες ζει αυτή η προσφορά μα δεν γίνεται τόσο οργανωμένα ώστε να μυηθούν και οι υπόλοιποι συνάνθρωποι μας. Ένα παράδειγμα μιας τέτοιας εθελοντικής προσφοράς που με συγκίνησε πολύ ήταν στη Νέα Τραπεζούντα του νομού μας όπου κάηκε ολοσχερώς ένα σπίτι και ολόκληρο χωριό εθελοντικά το ξαναχτίζει από την αρχή και συμπαραστέκεται στην οικογένεια. Οφείλω όμως να σας πω ποια είναι σήμερα η κατάσταση στην Ευρώπη σε θέματα εθελοντισμού ώστε να βγάλετε από μέσα σας αυτό που λέμε ελληνικό φιλότιμο. Στην Ευρώπη σήμερα υπάρχουν περίπου 100 εκατομμύρια εθελοντές, αν και τα ποσοστά διαφέρουν έντονα από χώρα σε χώρα, φθάνοντας μέχρι και το 40% στη Βρετανία ή την Ολλανδία ενώ δεν ξεπερνούν το 10% στην Ελλάδα ή την Ιταλία. O εθελοντισμός είναι πρώτα απ' όλα νοοτροπία και, στο πλαίσιο αυτό ορίσθηκε ως ευρωπαϊκό έτος εθελοντισμού το 2011.Το να προσφέρεις σήμερα είναι σε μεγάλο βαθμό ζήτημα παράδοσης και κουλτούρας. Ελευθερία επιλογής να ξεφεύγουμε από τα στενά όρια της δικής μας καθημερινότητας, επιστρέφοντας στο κοινωνικό σύνολο γενικά, ότι αυτό μας έχει προσφέρει όπως την κοινωνική μας θέση, εργασία, καταξίωση. Το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα της Ελλάδας δεν είναι ούτε η κρίση, ούτε η έλλειψη ανάπτυξης και η φτώχεια, αλλά η μοναξιά. Κανένας εθελοντής δεν θα πει ότι νιώθει μοναξιά. Γιατί εκτός από όλα τα άλλα, ο εθελοντής ζει μια σπουδαία περιπέτεια που μέσα από την προσφορά δίνεται η δυνατότητα στον οποιοδήποτε να ζήσει καταστάσεις που στη δική του ζωή δεν θα ζούσε, υπερβαίνοντας έτσι τον εαυτό του. Βοηθούμε την κοινωνία μέσα στην οποία ζούμε. Οι οργανισμοί και τα διάφορα ιδρύματα που χρησιμοποιούν τη βοήθεια των εθελοντών παρέχουν υπηρεσίες χωρίς κόστος σε όλους αυτούς που το έχουν ανάγκη. Όταν μια κοινωνία λειτουργεί καλά ως σύνολο, τότε και τα άτομα που την στελεχώνουν ζουν πολύ καλύτερα σε προσωπικό επίπεδο. Το πιο σημαντικό για μένα είναι ότι οι σχέσεις μέσα στην οικογένεια δυναμώνουν. Οι περισσότεροι από τους συμπολίτες μας που αποφεύγουν τον εθελοντισμό προβάλλουν σαν δικαιολογία την έλλειψη ελεύθερου χρόνου. «Ποιος έχει χρόνο για τέτοιες δραστηριότητες όταν πρέπει μετά τη δουλειά να φροντίσει την οικογένειά του;» είναι η δικαιολογία που ακούμε από τα περισσότερα στόματα. Και αντιλέγω: Αν αναθεωρήσουμε τον τρόπο που περνάμε το χρόνο μας μαζί με την οικογένεια τότε τα πράγματα αλλάζουν. Αλήθεια. Αναρωτηθήκατε μπορούν να μάθουν τα παιδιά μέσα από τον εθελοντισμό; Αν αυτή η προσφορά ξεκινήσει από μικρή ηλικία, μπορεί να γίνει μέρος της ζωής ενός παιδιού, κάτι που το παιδί θα περιμένει και θα ανυπομονεί να κάνει μαζί με τους γονείς του και που μεγαλώνοντας θα το υιοθετήσει και στη δική του οικογένεια. Τα παιδιά μας γίνονται υπεύθυνα. Οι έφηβοι αλλά και τα μικρότερα παιδιά μαθαίνουν τι σημαίνει η δέσμευση. Μαθαίνουν πώς να είναι συνεπείς σε χρονικές προθεσμίες, πώς να προσπαθούν για το καλύτερο νιώθοντας περηφάνια για τα αποτελέσματα της δουλειάς τους. Αυτό που όμως είναι πολύ σημαντικό είναι το γεγονός ότι με το εθελοντισμό, τα παιδιά μαθαίνουν ότι είναι υπεύθυνα μέλη της κοινωνίας στην οποία ζουν και ότι η υπευθυνότητά τους αυτή βοηθά τους γύρω τους. Ίσως το πιο δυνατό και υπέροχο μήνυμα για ένα παιδί είναι ότι το ίδιο, είναι τόσο σημαντικό ως προσωπικότητα που μπορεί να βοηθήσει ανθρώπους και καταστάσεις ακόμα και σε ατομικό επίπεδο. Το παιδί μας αναπτύσσει το αίσθημα της αυτοθυσίας. Χαρίζοντας ένα παιχνίδι σε κάποιο λιγότερο τυχερό παιδάκι, το παιδί μαθαίνει ότι είναι καλό μερικές φορές να θυσιαζόμαστε. Αν αντί να παίξει δύο ώρες με τους φίλους του, τη μία ώρα την αφιερώσει για να καθαρίσει, για παράδειγμα, την κοντινή παραλία από τα σκουπίδια, τότε το παιδί μαθαίνει ότι υπάρχουν και σημαντικότερα πράγματα από τις προσωπικές του ανάγκες και την άμεση ικανοποίηση του. Σήμερα, οι περισσότεροι από τους νέους γονείς λόγω της ευδαιμονίας και του υπερκαταναλωτισμού αυτά τα χρόνια έχουμε γεμίσει τις ντουλάπες και τα παιχνίδια. Ηρθε η ώρα να αδειάσουμε μαζί με το παιδί μας τα παιχνίδια που ούτε καν παίζει και να τα πάει το ίδιο στο Κοινωνικό Παντοπωλείο για να καταλάβει ότι μοιράζεται κάτι που το άλλο παιδί το έχει πιο πολύ ανάγκη και θα χαρεί περισσότερο . Έτσι αυτή η χαρά θα μεταφερθεί και στα άλλα παιδιά. Το φυτίλι από αυτή τη στιγμή έχει ανάψει. Το παιδί μας μαθαίνει να υπομένει και να ανέχεται τη διαφορετικότητα. Με την επαφή αυτή το μαθαίνει να διδάσκεται ότι ακόμα και οι πιο αντίθετοι χαρακτήρες μπορούν να ενωθούν για ένα κοινό στόχο. Με την εθελοντική εργασία τα νεαρά άτομα μπορεί να βοηθηθούν στην απόφασή τους σχετικά με τη μελλοντική τους καριέρα. Μπορεί να διαπιστώσουν για παράδειγμα αν τους ενδιαφέρει ο χώρος της υγείας, την πολιτικής, του περιβάλλοντος κτλ. Επίσης, μέσα από τον εθελοντισμό το παιδί μαθαίνει να λειτουργεί ως μέλος της ομάδας, να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες ή ηγετικό ρόλο και να θέτει στόχους – στοιχεία που θα του χρειαστούν μεγαλώνοντας όταν θα μπει στην αγορά εργασίας. Μαθαίνουν πώς να αξιοποιούν τον ελεύθερο χρόνο τους. Για να οδηγήσετε όμως τους λιλιπούτειους φίλους μας σε τούτο το δρόμο της προσφοράς και δεν μπορείτε ή δεν ξέρετε τον τρόπο να του εξηγήσετε τη σημασία της, σας προτείνω δυο βιβλία που μεταφέρουν αυτό το μήνυμα. Πιστεύω ότι είναι τόσο αξιόλογα που θα τα ευχαριστηθείτε! Αλίξ Καμπρέρα Οι νεράιδες μας μιλάνε για την αλληλεγγύη Εικονογράφος: Ρόζα Μ. Κούρτο μετάφραση: Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη Οι μικρές νεράιδες είναι πολύ ευαίσθητες. Δείχνουν γενναιοδωρία και ευγνωμοσύνη στους άλλους γύρω τους. Κατανοούν τα προβλήματα των φίλων τους και προσπαθούν να είναι δίπλα τους όταν τις έχουν ανάγκη. Έχουν αυτοεκτίμηση και ταπεινότητα, και μετατρέπουν τα ελαττώματά τους σε προτερήματα. Σέβονται και αγαπούν το περιβάλλον. Δείχνουν υπευθυνότητα σε όλες τις δουλειές και τις υποχρεώσεις τους και αντιμετωπίζουν με κουράγιο τους κινδύνους και τις δυσκολίες. Το δώρο της παπλωματούς Συγγραφείς Τζεφ Μπριμπό Εκδότης: Άγκυρα Μετάφραση: Κώστια Κοντολέων Ένα υπέροχο σύγχρονο παραμύθι που μιλά για τη χαρά της προσφοράς. Μια γενναιόδωρη παπλωματού με μαγικά λες δάχτυλα, φτιάχνει τα πιο όμορφα παπλώματα του κόσμου και τα χαρίζει στους φτωχούς. Ένας άπληστος βασιλιάς, που μέσα στο παλάτι του έχει μαζεμένους όλους τους θησαυρούς του κόσμου, ψάχνει να βρει εκείνον που θα του χαρίσει έστω ένα χαμόγελο. Θα φτιάξει η παπλωματού ένα πάπλωμα για τον βασιλιά; Κι ο βασιλιάς θα μάθει τι σημαίνει να προσφέρεις; Μπορεί η παπλωματού να διδάξει τον βασιλιά την τέχνη της ευτυχίας; Κι αυτός τελικά τι θα τους κάνει όλους αυτούς τους θησαυρούς που έχει μαζεμένους; Η παπλωματού, λοιπόν, ήταν γυναίκα υπεραιωνόβια και ξακουστή σ Ανατολή και Δύση για τα πανέμορφα, σαν αχειροποίητα παπλώματα που έφτιαχνε, τα οποία είχαν πάνω τους χρώματα θεσπέσια. Πολλοί πίστευαν πως εκείνα τα παπλώματα έπεφταν στα χέρια της απ τα φτερά των αγγέλων, άλλοι ότι η κυρούλα είχε μαγικά δάχτυλα ή ότι χρησιμοποιούσε υλικά που της προμήθευαν νεράιδες. Πάντως, τα παπλώματα εκείνα δεν πωλούνταν. Χαρίζονταν. Σίγουρα στα βιβλιοπωλεία υπάρχουν και άλλες επιλογές. Ο σκοπός ή η επιθυμία μου ήταν να ευαισθητοποιηθείτε, εσείς και τα παιδιά σας. Όλοι μαζί ενωμένοι , με μπροστάρηδες τα παιδιά μας θα δημιουργήσουμε τη Κοινωνία Πολιτών που οραματιζόμαστε, βασισμένη στον εθελοντισμό και τη προσφορά. Μια κοινωνία που θα εκφράζει την Ιστορία, τον Πολιτισμό και την αξιοπρέπεια του λαού μας!" }