\r\n
\r\nΤου Χρήστου Δ. Πρασκίδη\r\n
\r\n\r\nΣήμερα στην Ελληνική κοινωνία ζούμε μια απίστευτη κρίση. Μια κρίση αξιών, που στην ουσία προέρχεται από τα διάφορα «ελλείμματα» που γιγαντώθηκαν τα τελευταία χρόνια, με βασικότερο αυτών το μορφωτικό έλλειμμα, με την έννοια της ευρύτερης παιδείας και καλλιέργειας. Το οικονομικό έλλειμμα με όλα όσα αυτό συνεπάγεται και ζούμε τελευταία, είναι η συνέπεια, το προϊόν αυτών των άϋλων ελλειμμάτων μας.\r\n
\r\n\r\nΣήμερα λοιπόν σε μια κοινωνία με τα τόσο σοβαρά προβλήματα δικάζονταν\r\nτρεις εκδότες, ένας αρχισυντάκτης και ένας πολίτης γιατί ο τελευταίος \r\nαγανακτισμένος από φαινόμενα κακοδιοίκησης και ανοργανωσιάς και με \r\nαφορμή την κατασπατάληση χρημάτων των δημοτών, έγραψε μια οργισμένη \r\nεπιστολή διαμαρτυρίας και κριτικής για τον δήμο Κατερίνης, την οποία \r\nδημοσίευσαν οι εφημερίδες που εκδίδουν οι πρώτοι. \r\n
\r\n\r\nΟ Δήμαρχος και οι αντιδήμαρχοι αισθάνθηκαν θιγμένοι και εξυβρισμένοι \r\nαπό εκφράσεις «…για το άκρον άωτον της ανοησίας να φυτεύει η δημοτική \r\nμας αρχή πετούνιες….. μέσα στο καλοκαίρι….», «Τα γνωρίζει ακόμη και ο \r\nπιο απρόσεκτος μαθητής της 3ης τάξης Δημοτικού σχολείου ότι οι \r\nδενδροφυτεύσεις δε γίνονται καλοκαίρι με 40οC υπό σκιάν….», «…οι \r\nκάτοικοι αυτού του τόπου χρειάζονται αξιοπρεπείς δημάρχους και \r\nαντιδημάρχους, με σηκωμένα τα μανίκια, πρόθυμους για δουλειά...» κ.λπ. \r\n
\r\n\r\nΒρέθηκε λοιπόν ένας άνθρωπος με ανησυχίες, με ιδέες, με διάθεση να \r\nδώσει τον εαυτό του για το κοινό καλό, όχι καταλαμβάνοντας καρέκλες και \r\nαμειβόμενες θέσεις εξουσίας, αλλά δουλεύοντας σκληρά και μεθοδικά ως \r\nεθελοντής. Βρέθηκε ένας άνθρωπος να οργανώσει δράσεις, να \r\nκινητοποιήσει ανθρώπους, να γράψει, να σκεφτεί, να φυτέψει δέντρα, να \r\nφυλάξει δάση, να δράσει και να αντιδράσει με εκατοντάδες ακόμη ανθρώπους\r\nπου εμπνεύστηκαν από όλα αυτά και να παράξει αποτέλεσμα, μέσα από \r\nδεκάδες διαφορετικές δράσεις, προς όφελος της Κατερίνης, της Πιερίας και\r\nτης Ελλάδας ολόκληρης, μιας και πολλές από αυτές τις δράσεις είχαν \r\nπανελλήνια απήχηση και αποτέλεσμα.\r\n
\r\n\r\nΑυτός ο άνθρωπος λοιπόν έγινε ο στόχος δικαστικής δίωξης. Χάλασε την \r\nπιάτσα. Τάραξε τον ύπνο των ράθυμων, ανέβασε τον πήχη. Άνοιξε μάτια \r\nκαι τα ανοιχτά μάτια βλέπουν τους γυμνούς βασιλιάδες.\r\n
\r\n\r\nΆνθρωποι, που όπως όλοι μας μα και ακόμη περισσότερο, ζουν την \r\nφαυλότητα, τη διαφθορά και την καταστροφική υστεροβουλία που μαστίζει \r\nτην κοινωνία μας, σιωπώντας κατά κανόνα, βρήκαν στο πρόσωπο και στη \r\nδράση αυτού του εθελοντή, τον άνθρωπο που βλάπτει την κοινωνία και \r\nπρέπει να τιμωρηθεί. Τον άνθρωπο που αν τον συναντούσαμε συχνότερα γύρω\r\nμας, ίσως δεν θα ήμασταν ως κοινωνία στη δεινή θέση που μας καταδίκασε η\r\nλογική που υπηρετούν οι σημερινοί μηνυτές του, οι μηνυτές του εθελοντή \r\nΤσολακίδη των εφημερίδων αλλά και της λογικής. Ετσι λοιπόν οι άνθρωποι \r\nαυτοί θίχτηκαν και απασχόλησαν τα δικαστήρια και τους πολίτες, \r\nκαταθέτοντας μήνυση σε έναν εθελοντή και σε 3 εφημερίδες. \r\n
\r\n\r\nΑυτοί τους έθιξαν. Όχι οι διαπλεκόμενοι, όχι αυτοί που λυμαίνονται τα\r\nχρήματα του πολίτη, που δωροδοκούν, που κατασκευάζουν χαμηλής ποιότητας\r\nδημόσια έργα, ούτε αυτοί που τα ελέγχουν και δε βρίσκουν λάθη, όχι οι \r\nανεπαρκείς, οι φυγόπονοι, οι τεμπέληδες του διπλανού γραφείου, όχι αυτοί\r\nπου χρυσοπληρώνονται από το υστέρημα του φτωχού πολίτη ενώ δεν παράγουν\r\nτίποτα, όχι αυτοί που δε διστάζουν να ξοδεύουν τα λεφτά των πολιτών για\r\nνα εξυπηρετήσουν ημέτερους προμηθευτές, όχι αυτοί που κάνουν ρουσφέτια,\r\nόχι αυτοί που έφτασαν την Ελληνική κοινωνία και οικονομία σ’ αυτό το \r\nχάλι, σ’ αυτή την κατάντια που σήμερα ζούμε. \r\n
\r\n\r\nΑυτούς φαίνεται δεν τους συνάντησαν οι μηνυτές. Οι άνθρωποι που \r\nυπηρετούν σε ένα από τα πιο διαβρωμένα κομμάτια, σύμφωνα με έρευνες, της\r\nΕλληνικής δημόσιας διοίκησης, δεν ενοχλήθηκαν απ’ αυτούς, η τέλος \r\nπάντων δεν ενοχλήθηκαν τόσο όσο ενοχλήθηκαν από τον ενεργό πολίτη, τον \r\nεθελοντή που δίνει το χρόνο του, την ψυχή του, όλη του την ενέργεια για \r\nτο καλό του τόπου του. Όσο ενοχλήθηκαν από τους εκδότες που αρνούνται να\r\nλογοκρίνουν, που αρνήθηκαν να υποταχθούν, να υπογράψουν «δηλώσεις \r\nμετανοίας».\r\n
\r\n\r\nΣήμερα λοιπόν, παρακολούθησα με προσοχή την δικαστική διαδικασία στα \r\nδικαστήρια Κατερίνης, όχι μόνο γιατί είμαι μέλος της εθελοντικής ομάδας \r\nδράσης του Νομού Πιερίας που κατά τη γνώμη μου διωκόταν στο σύνολό της, \r\nαλλά και γιατί ένιωθα ότι σ’ αυτή τη δίκη διακυβεύεται κάτι σημαντικό \r\nγια τη δημοκρατία και την ελευθεροτυπία. Και βγήκα από την αίθουσα του \r\nδικαστηρίου χαρούμενος. \r\n
\r\n\r\nΣ’ αυτό το καταθλιπτικό και απαισιόδοξο τοπίο που βιώνουμε όλοι στην \r\nΕλλάδα στις μέρες μας, αισθάνθηκα χαρούμενος και πιο αισιόδοξος και γι’ \r\nαυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω αυτούς που μου προκάλεσαν αυτά τα όμορφα \r\nκαι πολύτιμα σήμερα συναισθήματα: Τους εκδότες Κώστα Παπακώστα, Γιάννη \r\nΧατζηιωάννου και Ιωάννα Δερμίση και τον δημοσιογράφο Βαγγέλη Ζαμαντζά \r\nγιατί υποστήριξαν σθεναρά τα δικαιώματα του δημοσιογράφου και της \r\nελευθεροτυπίας, δε μάσησαν τα λόγια τους, δε δέχτηκαν να υπογράψουν τις \r\nδηλώσεις μετανοίας που τους ζητήθηκαν και με τη στάση τους εξέθεσαν \r\nακόμη περισσότερο τους μηνυτές (Μακάρι να είχα γράψει εγώ αυτή την \r\nεπιστολή, είπε στην απολογία του ο πρώτος). Ευχαριστώ τον Ηλία \r\nΤσολακίδη γιατί με θάρρος και πάθος υπερασπίστηκε το δίκιο του και δίκιο\r\nόλων των μελών της εθελοντικής ομάδας, μα και κάθε ενεργού πολίτη, αλλά\r\nκαι τους μάρτυρες υπεράσπισης που δέχθηκαν να μπουν σ’ αυτή την \r\nδιαδικασία, απαντώντας εύστοχα σε ότι ρωτήθηκαν, το συνήγορο υπεράσπισης\r\nπου με άριστη επιστημονική κατάρτιση αλλά και με πάθος απέδειξε το \r\nδίκιο των κατηγορουμένων, αλλά και την Πρόεδρο του Δικαστηρίου που \r\nξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές και αμφιβολίες έβγαλε μια απόφαση απόλυτα\r\nαπαλλακτική για τους κατηγορουμένους, όχι «λόγω αμφιβολιών» αλλά, στην \r\nουσία, λόγω απουσίας οποιασδήποτε λογικής βάσης στο κατηγορητήριο (Ο \r\nεπιστολογράφος δεν εξύβρισε αλλά διατύπωσε αξιολογικές κρίσεις επί \r\nπραγματικών γεγονότων…Οι εφημερίδες δημοσίευσαν την επιστολή όπως \r\nόφειλαν).\r\n
\r\n\r\nΤους ευχαριστώ όλους αυτούς όχι για το αποτέλεσμα, αφού έτσι κι \r\nαλλιώς δεν θα άλλαζε τίποτα για μένα όποιο κι αν ήταν, αλλά γιατί η \r\nστάση τους άναψε ένα φως, μιαν ελπίδα, ότι υπάρχουν οι άνθρωποι που \r\nμπορεί ίσως πάνω τους να στηριχτεί μια άλλη πορεία για την κοινωνία μας,\r\nμια πορεία που θα μειώνει τα όποια ελλείμματά της και θα οδηγήσει την \r\nπατρίδα μας στη θέση που θέλουμε γι’ αυτή, στη θέση που την έχουμε στις \r\nκαρδιές μας.\r\n
\r\n\r\nΧρήστος Δ. Πρασκίδης\r\n
\r\n\r\nΔημοτικός σύμβουλος Αιγινίου\r\n
\r\n\r\nΜέλος της εθελοντικής ομάδας δράσης Ν. Πιερίας\r\n
", "text": "Του Χρήστου Δ. Πρασκίδη Σήμερα στην Ελληνική κοινωνία ζούμε μια απίστευτη κρίση. Μια κρίση αξιών, που στην ουσία προέρχεται από τα διάφορα «ελλείμματα» που γιγαντώθηκαν τα τελευταία χρόνια, με βασικότερο αυτών το μορφωτικό έλλειμμα, με την έννοια της ευρύτερης παιδείας και καλλιέργειας. Το οικονομικό έλλειμμα με όλα όσα αυτό συνεπάγεται και ζούμε τελευταία, είναι η συνέπεια, το προϊόν αυτών των άϋλων ελλειμμάτων μας. Σήμερα λοιπόν σε μια κοινωνία με τα τόσο σοβαρά προβλήματα δικάζονταν τρεις εκδότες, ένας αρχισυντάκτης και ένας πολίτης γιατί ο τελευταίος αγανακτισμένος από φαινόμενα κακοδιοίκησης και ανοργανωσιάς και με αφορμή την κατασπατάληση χρημάτων των δημοτών, έγραψε μια οργισμένη επιστολή διαμαρτυρίας και κριτικής για τον δήμο Κατερίνης, την οποία δημοσίευσαν οι εφημερίδες που εκδίδουν οι πρώτοι. Ο Δήμαρχος και οι αντιδήμαρχοι αισθάνθηκαν θιγμένοι και εξυβρισμένοι από εκφράσεις «…για το άκρον άωτον της ανοησίας να φυτεύει η δημοτική μας αρχή πετούνιες….. μέσα στο καλοκαίρι….», «Τα γνωρίζει ακόμη και ο πιο απρόσεκτος μαθητής της 3ης τάξης Δημοτικού σχολείου ότι οι δενδροφυτεύσεις δε γίνονται καλοκαίρι με 40οC υπό σκιάν….», «…οι κάτοικοι αυτού του τόπου χρειάζονται αξιοπρεπείς δημάρχους και αντιδημάρχους, με σηκωμένα τα μανίκια, πρόθυμους για δουλειά...» κ.λπ. Βρέθηκε λοιπόν ένας άνθρωπος με ανησυχίες, με ιδέες, με διάθεση να δώσει τον εαυτό του για το κοινό καλό, όχι καταλαμβάνοντας καρέκλες και αμειβόμενες θέσεις εξουσίας, αλλά δουλεύοντας σκληρά και μεθοδικά ως εθελοντής. Βρέθηκε ένας άνθρωπος να οργανώσει δράσεις, να κινητοποιήσει ανθρώπους, να γράψει, να σκεφτεί, να φυτέψει δέντρα, να φυλάξει δάση, να δράσει και να αντιδράσει με εκατοντάδες ακόμη ανθρώπους που εμπνεύστηκαν από όλα αυτά και να παράξει αποτέλεσμα, μέσα από δεκάδες διαφορετικές δράσεις, προς όφελος της Κατερίνης, της Πιερίας και της Ελλάδας ολόκληρης, μιας και πολλές από αυτές τις δράσεις είχαν πανελλήνια απήχηση και αποτέλεσμα. Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν έγινε ο στόχος δικαστικής δίωξης. Χάλασε την πιάτσα. Τάραξε τον ύπνο των ράθυμων, ανέβασε τον πήχη. Άνοιξε μάτια και τα ανοιχτά μάτια βλέπουν τους γυμνούς βασιλιάδες. Άνθρωποι, που όπως όλοι μας μα και ακόμη περισσότερο, ζουν την φαυλότητα, τη διαφθορά και την καταστροφική υστεροβουλία που μαστίζει την κοινωνία μας, σιωπώντας κατά κανόνα, βρήκαν στο πρόσωπο και στη δράση αυτού του εθελοντή, τον άνθρωπο που βλάπτει την κοινωνία και πρέπει να τιμωρηθεί. Τον άνθρωπο που αν τον συναντούσαμε συχνότερα γύρω μας, ίσως δεν θα ήμασταν ως κοινωνία στη δεινή θέση που μας καταδίκασε η λογική που υπηρετούν οι σημερινοί μηνυτές του, οι μηνυτές του εθελοντή Τσολακίδη των εφημερίδων αλλά και της λογικής. Ετσι λοιπόν οι άνθρωποι αυτοί θίχτηκαν και απασχόλησαν τα δικαστήρια και τους πολίτες, καταθέτοντας μήνυση σε έναν εθελοντή και σε 3 εφημερίδες. Αυτοί τους έθιξαν. Όχι οι διαπλεκόμενοι, όχι αυτοί που λυμαίνονται τα χρήματα του πολίτη, που δωροδοκούν, που κατασκευάζουν χαμηλής ποιότητας δημόσια έργα, ούτε αυτοί που τα ελέγχουν και δε βρίσκουν λάθη, όχι οι ανεπαρκείς, οι φυγόπονοι, οι τεμπέληδες του διπλανού γραφείου, όχι αυτοί που χρυσοπληρώνονται από το υστέρημα του φτωχού πολίτη ενώ δεν παράγουν τίποτα, όχι αυτοί που δε διστάζουν να ξοδεύουν τα λεφτά των πολιτών για να εξυπηρετήσουν ημέτερους προμηθευτές, όχι αυτοί που κάνουν ρουσφέτια, όχι αυτοί που έφτασαν την Ελληνική κοινωνία και οικονομία σ’ αυτό το χάλι, σ’ αυτή την κατάντια που σήμερα ζούμε. Αυτούς φαίνεται δεν τους συνάντησαν οι μηνυτές. Οι άνθρωποι που υπηρετούν σε ένα από τα πιο διαβρωμένα κομμάτια, σύμφωνα με έρευνες, της Ελληνικής δημόσιας διοίκησης, δεν ενοχλήθηκαν απ’ αυτούς, η τέλος πάντων δεν ενοχλήθηκαν τόσο όσο ενοχλήθηκαν από τον ενεργό πολίτη, τον εθελοντή που δίνει το χρόνο του, την ψυχή του, όλη του την ενέργεια για το καλό του τόπου του. Όσο ενοχλήθηκαν από τους εκδότες που αρνούνται να λογοκρίνουν, που αρνήθηκαν να υποταχθούν, να υπογράψουν «δηλώσεις μετανοίας». Σήμερα λοιπόν, παρακολούθησα με προσοχή την δικαστική διαδικασία στα δικαστήρια Κατερίνης, όχι μόνο γιατί είμαι μέλος της εθελοντικής ομάδας δράσης του Νομού Πιερίας που κατά τη γνώμη μου διωκόταν στο σύνολό της, αλλά και γιατί ένιωθα ότι σ’ αυτή τη δίκη διακυβεύεται κάτι σημαντικό για τη δημοκρατία και την ελευθεροτυπία. Και βγήκα από την αίθουσα του δικαστηρίου χαρούμενος. Σ’ αυτό το καταθλιπτικό και απαισιόδοξο τοπίο που βιώνουμε όλοι στην Ελλάδα στις μέρες μας, αισθάνθηκα χαρούμενος και πιο αισιόδοξος και γι’ αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω αυτούς που μου προκάλεσαν αυτά τα όμορφα και πολύτιμα σήμερα συναισθήματα: Τους εκδότες Κώστα Παπακώστα, Γιάννη Χατζηιωάννου και Ιωάννα Δερμίση και τον δημοσιογράφο Βαγγέλη Ζαμαντζά γιατί υποστήριξαν σθεναρά τα δικαιώματα του δημοσιογράφου και της ελευθεροτυπίας, δε μάσησαν τα λόγια τους, δε δέχτηκαν να υπογράψουν τις δηλώσεις μετανοίας που τους ζητήθηκαν και με τη στάση τους εξέθεσαν ακόμη περισσότερο τους μηνυτές (Μακάρι να είχα γράψει εγώ αυτή την επιστολή, είπε στην απολογία του ο πρώτος). Ευχαριστώ τον Ηλία Τσολακίδη γιατί με θάρρος και πάθος υπερασπίστηκε το δίκιο του και δίκιο όλων των μελών της εθελοντικής ομάδας, μα και κάθε ενεργού πολίτη, αλλά και τους μάρτυρες υπεράσπισης που δέχθηκαν να μπουν σ’ αυτή την διαδικασία, απαντώντας εύστοχα σε ότι ρωτήθηκαν, το συνήγορο υπεράσπισης που με άριστη επιστημονική κατάρτιση αλλά και με πάθος απέδειξε το δίκιο των κατηγορουμένων, αλλά και την Πρόεδρο του Δικαστηρίου που ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές και αμφιβολίες έβγαλε μια απόφαση απόλυτα απαλλακτική για τους κατηγορουμένους, όχι «λόγω αμφιβολιών» αλλά, στην ουσία, λόγω απουσίας οποιασδήποτε λογικής βάσης στο κατηγορητήριο (Ο επιστολογράφος δεν εξύβρισε αλλά διατύπωσε αξιολογικές κρίσεις επί πραγματικών γεγονότων…Οι εφημερίδες δημοσίευσαν την επιστολή όπως όφειλαν). Τους ευχαριστώ όλους αυτούς όχι για το αποτέλεσμα, αφού έτσι κι αλλιώς δεν θα άλλαζε τίποτα για μένα όποιο κι αν ήταν, αλλά γιατί η στάση τους άναψε ένα φως, μιαν ελπίδα, ότι υπάρχουν οι άνθρωποι που μπορεί ίσως πάνω τους να στηριχτεί μια άλλη πορεία για την κοινωνία μας, μια πορεία που θα μειώνει τα όποια ελλείμματά της και θα οδηγήσει την πατρίδα μας στη θέση που θέλουμε γι’ αυτή, στη θέση που την έχουμε στις καρδιές μας. Χρήστος Δ. Πρασκίδης Δημοτικός σύμβουλος Αιγινίου Μέλος της εθελοντικής ομάδας δράσης Ν. Πιερίας" }