\r\nΑς πληρώσουν αυτοί που κέρδισαν και εκείνοι που τους κάλυψαν.\r\n
\r\n\r\nΠανελλαδική διαμαρτυρία και ομαδική μήνυση κατά των υπευθύνων από πρωτοβουλία πολιτών στην Ημαθία και την Πιερία\r\n
\r\n\r\n
\r\nΗ χώρα μας καταδικάστηκε από την Ε.Ε και καλείται να πληρώσει για:\r\n
\r\n\r\nΦίλες και φίλοι,\r\n
\r\n\r\nΣήμερα, 17.12.2009 στο Λουξεμβούργο, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσε μια ακόμη καταδικαστική απόφαση: C-248/08, Επιτροπή κατά Ελλάδας.\r\n
\r\n\r\nΗ νέα καταδίκη της χώρας μας αφορά την απόρριψη και την ταφή των\r\nζωικών υποπροϊόντων, σύμφωνα με την οποία, η απόρριψη και η ταφή\r\nγίνεται, χωρίς προηγούμενη μεταποίηση, σε χώρους υγειονομικής ταφής,\r\nκατά παράβαση του κανονισμού και μάλιστα χωρίς επίσημο έλεγχο. Οι\r\nεπιθεωρητές της Ε.Ε. που πραγματοποίησαν τους ελέγχους διαπίστωσαν, ότι\r\nη χώρα μας δεν μπόρεσε να αποδείξει με απτά στοιχεία, ότι είναι σε θέση\r\nνα διασφαλίσει, στην πράξη, την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν\r\nαπό τον κανονισμό.\r\n
\r\n\r\n
\r\nΣήμερα, λάβαμε την επιστολή που ακολουθεί από την Οικολογική Ομάδα\r\nΒέροιας (ΟΟΒ), τα μέλη της οποίας διεξάγουν εδώ και 20 χρόνια έναν\r\nυποδειγματικό αγώνα για την προστασία του Περιβάλλοντος στην ευρύτερη\r\nπεριοχή της Ημαθίας και όχι μόνο. Πέρυσι, μέσα από μια κοινή προσπάθεια\r\nμε την Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας (ΕΟΔνΠ), αναδείχθηκαν μια\r\nσειρά από προβλήματα που αφορούν την τοπική κοινωνία των δύο Νομών αλλά\r\nκαι το θέμα της σημερινής καταδίκης της χώρας μας. Παρόμοιες εικόνες\r\nαντικρίσαμε και καταγγείλαμε κι εμείς εδώ στην Κατερίνη και είμαστε\r\nσίγουροι, πως ανάλογη κατάσταση επικρατεί σε πολλές περιοχές της χώρας\r\nμας. \r\n
\r\n\r\nΣύμφωνα με τις καταγγελίες της ΟΟΒ, η Νομαρχία Ημαθίας με τις\r\nυπηρεσίες της, φρόντισε τα μέγιστα και σίγουρα, και όπως αναφέρουν «δεν\r\nθα πληρώσει βέβαια την αναλογούσα καταδίκη». Οι επισυναπτόμενες\r\nφωτογραφίες δεν χρειάζεται να σχολιαστούν. Τα μέλη της ομάδας από την\r\nΗμαθία επισημαίνουν: «Αν και οι καταγγελίες της Οικολογικής Ομάδας\r\nΒέροιας στις υπηρεσίες ήταν συνεχείς, αν και οι δημοσιοποίηση της\r\nκατάστασης έγινε πολλές φορές, κανείς δεν υπελήφθη. Ούτε οι υπηρεσίες\r\nπεριβάλλοντος, ούτε ο εισαγγελέας. Τώρα, μετά την καταδίκη, η πολιτεία\r\nθα ζητήσει ευθύνες από κάποιους; Θα παραπεμθεί κάποιος για παράβαση\r\nκαθήκοντος; Θα τιμωρηθεί κάποιος επιτέλους, που με την συνειδητή ανοχή\r\nαυτής της κατάστασης, έβαλε σε ακόμη μια περιπέτεια μια ολόκληρη χώρα;¨»\r\n
\r\n\r\n
\r\nΜετά από συνεννόηση των δύο ομάδων από την Πιερία και την Ημαθία,\r\nκαλούνται οι πολίτες από όλα τα μέρη της Ελλάδος και του εξωτερικού, να\r\nσυνυπογράψουν τη μηνυτήρια αναφορά, η οποία θα κατατεθεί τις επόμενες\r\nημέρες στις αρμόδιες δικαστικές αρχές με στόχο την παραδειγματική\r\nτιμωρία των διευθυντών των αρμόδιων υπηρεσιών.\r\n
\r\n\r\nΤο κείμενο της μήνυσης και ο μηχανισμός κατάθεσης ψηφιακών υπογραφών\r\nθα αναρτηθεί τις επόμενες ημέρες στον ιστότοπο www.otoposmou.gr \r\n
\r\n\r\nΟι φωτογραφίες είναι από την περίοδο που έγιναν οι έλεγχοι από τα κοινοτικά όργανα. \r\n
\r\n\r\nΠηγές: \r\n
\r\n\r\n
\r\n
\r\nΛουξεμβούργο, 17/12/2009\r\n
\r\n\r\nΤο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσε σήμερα την απόφαση:\r\n
\r\n\r\nC-248/08, Επιτροπή κατά Ελλάδας\r\n
\r\n\r\n«Αποτέφρωση του υλικού ειδικού κινδύνου»\r\n
\r\n\r\nΗ Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι η\r\nΕλληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τον κανονισμό\r\n(ΕΚ) 1774/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τον\r\nκαθορισμό υγειονομικών κανόνων σχετικά με τα ζωικά υποπροϊόντα που δεν\r\nπροορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο (κανονισμός ΖΥΠ).\r\n
\r\n\r\nΣκοπός του κανονισμού ΖΥΠ είναι να διασφαλιστεί ότι τα κράτη μέλη\r\nεφαρμόζουν συστήματα τα οποία προβλέπουν την κυκλοφορία των διαφόρων\r\nκατηγοριών ζωικών υποπροϊόντων (ΖΥΠ) μόνον εντός ορισμένων εγκεκριμένων\r\nαλυσίδων μέχρι την ασφαλή διάθεση ή χρησιμοποίησή τους και, κυρίως, ότι\r\nμόνον τα ΖΥΠ που δεν εγκυμονούν κινδύνους για την υγεία των ζώων και\r\nγια τη δημόσια υγεία εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα.\r\n
\r\n\r\nΑπό το 2004 και εντεύθεν, η Επιτροπή έχει κινήσει δύο διαδικασίες\r\nλόγω παραβάσεως κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας όσον αφορά το σύστημα\r\nπου εφαρμόζει το εν λόγω κράτος μέλος για την ασφαλή διάθεση και\r\nκαταστροφή των ΖΥΠ σύμφωνα με τις απαιτήσεις του οικείου κανονισμού.\r\n
\r\n\r\nΤο Γραφείο Τροφίμων και Κτηνιατρικών Θεμάτων (ΓΤΚΘ) της Γενικής\r\nΔιευθύνσεως «Υγεία και Προστασία των Καταναλωτών» της Επιτροπής\r\nπραγματοποίησε από το 2004 έως το 2007 πέντε ειδικές αποστολές στην\r\nΕλλάδα κατά τις οποίες επισημάνθηκαν σημαντικές ελλείψεις που αφορούσαν\r\nτο σύστημα το οποίο εφαρμοζόταν για την ασφαλή διαχείριση των ΖΥΠ, τους\r\nεπίσημους ελέγχους, τη λειτουργία της πλειονότητας των μονάδων χωρίς\r\nέγκριση που να έχει δοθεί σύμφωνα με τον κανονισμό ΖΥΠ, καθώς και την\r\nαποτέφρωση του υλικού ειδικού κινδύνου (ΥΕΚ).\r\n
\r\n\r\nΗ προσφυγή έχει ως αντικείμενο να διαπιστωθεί η ύπαρξη παραβάσεως\r\nόχι μόνο λόγω των ελλείψεων που επισημάνθηκαν στις συγκεκριμένες\r\nκαταστάσεις στις οποίες αναφέρονται οι εκθέσεις του ΓΤΚΘ, αλλά επίσης\r\nκαι πρωτίστως λόγω των πλημμελειών οι οποίες παρατηρούνται κατά τρόπο\r\nγενικό και διαρκή όσον αφορά την εφαρμογή στην πράξη του κανονισμού ΖΥΠ\r\nστην Ελλάδα και των οποίων οι συγκεκριμένες καταστάσεις αποτελούν\r\nμάλλον ενδεικτικές περιπτώσεις.\r\n
\r\n\r\nΗ Επιτροπή εκτίμησε, πρώτον, ότι η διάθεση των ΖΥΠ πραγματοποιείται\r\nμε αντίθετες προς τον κανονισμό ΖΥΠ μεθόδους, δεδομένου ότι η απόρριψη\r\nκαι η ταφή τους γίνεται, χωρίς προηγούμενη μεταποίηση, σε χώρους\r\nυγειονομικής ταφής κατά παράβαση του κανονισμού ΖΥΠ, ενίοτε μάλιστα\r\nχωρίς επίσημο έλεγχο, και, δεύτερον, ότι δεν υφίσταται καμία εγγύηση\r\nότι οι εφαρμοζόμενες πρακτικές για την ασφαλή διαχείριση και διάθεση\r\nτων ΖΥΠ παρέχουν το επίπεδο προστασίας που προβλέπει ο κανονισμός ΖΥΠ.\r\n
\r\n\r\nΗ ταφή και η αποτέφρωση\r\n
\r\n\r\nΤο Δικαστήριο διαπιστώνει ότι αυτή η δυνατότητα παρεκκλίσεων αφορά\r\nτα ΖΥΠ που προέρχονται από «απόμερες περιοχές», ήτοι περιοχές όπου ο\r\nζωικός πληθυσμός είναι τόσο μικρός και οι εγκαταστάσεις τόσο\r\nαπομακρυσμένες, ώστε τυχόν κίνδυνοι από τη συλλογή και τη μεταφορά θα\r\nήσαν απαράδεκτα υψηλοί σε σχέση με την επιτόπου ταφή.\r\n
\r\n\r\nΔεν αμφισβητείται ούτε ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεσμεύτηκε να\r\nχαρακτηρίσει ως απόμερες περιοχές μόνον το 10 % του συνολικού εδάφους\r\nτης κάθε νομαρχίας ούτε ότι οι διαπιστώσεις του ΓΤΚΘ δεν στηρίζονται σε\r\nπορίσματα αποστολών αλλά στα στοιχεία που διαβίβασε η Ελληνική\r\nΔημοκρατία σχετικά με τις ποσότητες που θάβονταν χωρίς προηγούμενη\r\nμεταποίηση όχι μόνο στις περιοχές τις οποίες η Ελληνική Δημοκρατία\r\nδήλωσε ως απόμερες, αλλά και σε περιοχές που το εν λόγω κράτος μέλος\r\nδεν θεωρεί ως τέτοιες.\r\n
\r\n\r\nΔεύτερον, οι προσπάθειες που καταβλήθηκαν, σε διάφορους τομείς, για\r\nτην προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος δεν μπορούν να\r\nχρησιμοποιηθούν ως δικαιολογητικός λόγος για τη μη τήρηση των διατάξεων\r\nτου κανονισμού ΖΥΠ.\r\n
\r\n\r\nΤο Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι κατά πάγια νομολογία σε θέματα\r\nκαταρτίσεως σχεδίων διαχειρίσεως αποβλήτων, η υποχρέωση των κρατών\r\nμελών να διαθέτουν τις κατάλληλες υποδομές και να λαμβάνουν πρόσφορα\r\nνομοθετικά και/ή διοικητικά μέτρα προς διασφάλιση της συμμορφώσεως με\r\nτον κανονισμό ΖΥΠ συνιστά υποχρέωση επιτεύξεως ορισμένου αποτελέσματος.\r\nΤο αποτέλεσμα αυτό δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί με προπαρασκευαστικά\r\nμέτρα που αφορούν απλώς και μόνον την εκπόνηση ενός γενικού ρυθμιστικού\r\nπλαισίου, αλλά με μέτρα που διασφαλίζουν την ουσιαστική και οριστική\r\nυλοποίησή του.\r\n
\r\n\r\nΚατά τις εκθέσεις του ΓΤΚΘ; εξακολουθούσε να εφαρμόζεται η αντίθετη\r\nπρος τις επιταγές του κανονισμού ΖΥΠ πρακτική της ταφής και της\r\nδιαθέσεως των ΖΥΠ σε χώρους υγειονομικής ταφής και μάλιστα, ενίοτε,\r\nχωρίς επίσημο έλεγχο.\r\n
\r\n\r\nΟι επίσημοι έλεγχοι\r\n
\r\n\r\nΗ Επιτροπή προσάπτει στην Ελληνική Δημοκρατία ότι παρέβη την\r\nυποχρέωση ότι η αρμόδια αρχή πραγματοποιεί ανά τακτά διαστήματα\r\nεπιθεωρήσεις και ασκεί εποπτεία, βάσει διαφόρων κριτηρίων που θέτει ο\r\nκανονισμός ΖΥΠ, ενώ λαμβάνει και τα αναγκαία μέτρα σε περίπτωση μη\r\nτηρήσεως του κανονισμού αυτού. Από τις εκθέσεις των αποστολών του ΓΤΚΘ\r\nπροκύπτει ότι το σύστημα ελέγχων παραμένει αναποτελεσματικό.\r\n
\r\n\r\nΕντούτοις, κατόπιν σαφών και τεκμηριωμένων καταγγελιών, όπως αυτές\r\nστις οποίες αναφέρονται οι εκθέσεις των αποστολών του ΓΤΚΘ, οι\r\nεπιθεωρητές συνέχισαν να κάνουν λόγο για ανεπάρκεια του οικείου\r\nσυστήματος, όσον αφορά, μεταξύ άλλων, πλημμέλειες στη διενέργεια των\r\nελέγχων, στον συντονισμό της κεντρικής αρχής με τις νομαρχιακές\r\nαυτοδιοικήσεις και στην επιβολή κυρώσεων.\r\n
\r\n\r\nΗ Ελλάδα δεν μπόρεσε να αποδείξει με απτά στοιχεία ότι είναι σε θέση\r\nνα διασφαλίσει, στην πράξη, την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν\r\nαπό τον κανονισμό ΖΥΠ.\r\n
\r\n\r\nΗ έγκριση των μονάδων μεταποιήσεως αποβλήτων\r\n
\r\n\r\nΟ κανονισμός ΖΥΠ καθορίζει τις προϋποθέσεις εγκρίσεως των\r\nεγκαταστάσεων και των μονάδων αποθηκεύσεως, αποτεφρώσεως και\r\nσυναποτεφρώσεως, μεταποιήσεως των υλικών των διαφόρων κατηγοριών και\r\nπαραγωγής τροφών για κατοικίδια ζώα, καθώς και τεχνικών προϊόντων.\r\n
\r\n\r\nΣτην Ελλάδα εξακολουθούσαν να λειτουργούν βάσει εγκρίσεων που είχαν\r\nχορηγηθεί σύμφωνα με την οδηγία 90/667 (η οποία αντικαταστάθηκε το 2002\r\nμε τον κανονισμό ΖΥΠ), της οποίας οι διατάξεις περί των προϋποθέσεων\r\nεγκρίσεως των μονάδων αυτών δεν είναι αντίστοιχες προς εκείνες του\r\nκανονισμού ΖΥΠ.\r\n
\r\n\r\nΗ Ελληνική Δημοκρατία, αναγνωρίζοντας ότι δεν έχει ακόμη συμμορφωθεί\r\nπρος τις διατάξεις του προεδρικού διατάγματος 211/2006, το οποίο είχε\r\nως σκοπό να διασφαλίσει την ορθή εφαρμογή του κανονισμού ΖΥΠ και το\r\nοποίο θέσπισε μια νέα διαδικασία εγκρίσεως, ισχυρίζεται ότι η κατάσταση\r\nαυτή έχει ανακύψει λόγω της εφαρμογής αυστηρών περιβαλλοντικών\r\nκριτηρίων, ήτοι αναμονής της εκδόσεως από τις ελληνικές περιβαλλοντικές\r\nαρχές των αδειών που απαιτούνται κατά τις διατάξεις του εν λόγω\r\nπροεδρικού διατάγματος.\r\n
\r\n\r\nΌσον αφορά, στη συνέχεια, το μεταβατικό σύστημα που εφαρμόστηκε,\r\nεπισημαίνεται ότι, όπως προκύπτει από τις εκθέσεις των αποστολών του\r\nΓΤΚΘ, οι επιθεωρητές διαπίστωσαν ότι το σύστημα αυτό δεν λειτουργούσε\r\nορθώς, ιδίως διότι οι ελληνικές αρχές δεν υποχρέωσαν όλες τις\r\nεγκαταστάσεις να υποβληθούν στη νέα αυτή διαδικασία εγκρίσεως.\r\n
\r\n\r\nΤο επιχείρημα ότι η λήψη προσωρινών μέτρων ήταν αναγκαία προκειμένου\r\nνα προληφθεί τυχόν κρίση στον τομέα της διαχειρίσεως των ΖΥΠ στην\r\nΕλλάδα δεν μπορεί να δικαιολογήσει την επ’ αόριστον ανοχή μιας\r\nκαταστάσεως που απορρέει από πάγια και γενικευμένη πρακτική της\r\nαρμόδιας αρχής, συνιστάμενη σε παράλειψη εφαρμογής τόσο της κοινοτικής\r\nόσο και της εθνικής νομοθεσίας.\r\n
\r\n\r\nΗ αποτέφρωση του ΥΕΚ\r\n
\r\n\r\nΗ Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η πλέον πρόσφατη έκθεση διευκρινίζει ότι\r\nοι ελλείψεις ακόμη υπερισχύουν, καθόσον, αφενός, οι Νομαρχιακές\r\nΑυτοδιοικήσεις ακολουθούν αποκλίνουσες προσεγγίσεις και, αφετέρου, οι\r\nέλεγχοι που διενεργούνται δεν είναι πάντοτε έγκυροι.\r\n
\r\n\r\nΤο Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι τα υλικά της κατηγορίας 1, ήτοι της\r\nπιο επικίνδυνης κατηγορίας ΖΥΠ, συλλέγονται, μεταφέρονται και\r\nκαθίστανται αναγνωρίσιμα χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση και\r\nδιατίθενται αμέσως ως απόβλητα σε μονάδα αποτεφρώσεως εγκεκριμένη\r\nσύμφωνα με τον κανονισμό ΖΥΠ, το οποίο καθορίζει τις συγκεκριμένες\r\nπροϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι μονάδες αποτεφρώσεως και\r\nσυναποτεφρώσεως.\r\n
\r\n\r\nΑντιμέτωπη με τα πορίσματα των εκθέσεων των οικείων αποστολών, τα\r\nοποία αποδεικνύουν με σαφήνεια και πέρα πάσης αμφιβολίας τα κενά και\r\nτις πλημμέλειες στη διαχείριση των ΖΥΠ, η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει\r\nπροσκομίσει πειστικά αποδεικτικά στοιχεία.\r\n
\r\n\r\nΤο ΔΕΕ αποφάνθηκε:\r\n
\r\n\r\nΗ Ελληνική Δημοκρατία, μη εφαρμόζοντας ορθώς τον κανονισμό (ΕΚ)\r\n1774/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης\r\nΟκτωβρίου 2002, για τον καθορισμό υγειονομικών κανόνων σχετικά με τα\r\nζωικά υποπροϊόντα που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο,\r\nκαι μη επιβάλλοντας τις δέουσες κυρώσεις όσον αφορά την ταφή των\r\nαποβλήτων χωρίς προηγούμενη μεταποίηση, την απουσία επίσημων ελέγχων,\r\nκαθώς και τις πλημμέλειες στη διαδικασία εγκρίσεως των εγκαταστάσεων\r\nδιαχειρίσεως των ζωικών υποπροϊόντων και στη διαδικασία αποτεφρώσεως\r\nτου υλικού ειδικού κινδύνου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα\r\nάρθρα 4, παράγραφος 2, στοιχεία α΄ και γ΄, 5, παράγραφος 2, στοιχείο\r\nγ΄, 6, παράγραφος 2, στοιχείο β΄, 10 έως 15, 17, 18 και 26 του\r\nκανονισμού αυτού.\r\n
\r\n\r\nΥπενθυμίζεται ότι στην απόφαση της 23ης Απριλίου 2009, C-331/07,\r\nΕπιτροπή κατά Ελλάδας), η Ελληνική Δημοκρατία καταδικάστηκε για\r\nπαραβίαση της κτηνιατρικής νομοθεσίας, κατ’ ουσία λόγω ανεπαρκών\r\nπροσλήψεων από τις ελεγκτικές αρχές.\r\n
", "text": "Ας πληρώσουν αυτοί που κέρδισαν και εκείνοι που τους κάλυψαν. Πανελλαδική διαμαρτυρία και ομαδική μήνυση κατά των υπευθύνων από πρωτοβουλία πολιτών στην Ημαθία και την Πιερία Η χώρα μας καταδικάστηκε από την Ε.Ε και καλείται να πληρώσει για: Ελλιπή μέτρα που αφορούν στην ταφή αποβλήτων χωρίς προηγούμενη μεταποίηση την απουσία επίσημων ελέγχων, καθώς και τις πλημμέλειες στη διαδικασία εγκρίσεως των εγκαταστάσεων διαχειρίσεως των ζωικών υποπροϊόντων και στη διαδικασία αποτεφρώσεως του υλικού ειδικού κινδύνου. Φίλες και φίλοι, Σήμερα, 17.12.2009 στο Λουξεμβούργο, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσε μια ακόμη καταδικαστική απόφαση: C-248/08, Επιτροπή κατά Ελλάδας. Η νέα καταδίκη της χώρας μας αφορά την απόρριψη και την ταφή των ζωικών υποπροϊόντων, σύμφωνα με την οποία, η απόρριψη και η ταφή γίνεται, χωρίς προηγούμενη μεταποίηση, σε χώρους υγειονομικής ταφής, κατά παράβαση του κανονισμού και μάλιστα χωρίς επίσημο έλεγχο. Οι επιθεωρητές της Ε.Ε. που πραγματοποίησαν τους ελέγχους διαπίστωσαν, ότι η χώρα μας δεν μπόρεσε να αποδείξει με απτά στοιχεία, ότι είναι σε θέση να διασφαλίσει, στην πράξη, την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τον κανονισμό. Σήμερα, λάβαμε την επιστολή που ακολουθεί από την Οικολογική Ομάδα Βέροιας (ΟΟΒ), τα μέλη της οποίας διεξάγουν εδώ και 20 χρόνια έναν υποδειγματικό αγώνα για την προστασία του Περιβάλλοντος στην ευρύτερη περιοχή της Ημαθίας και όχι μόνο. Πέρυσι, μέσα από μια κοινή προσπάθεια με την Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας (ΕΟΔνΠ), αναδείχθηκαν μια σειρά από προβλήματα που αφορούν την τοπική κοινωνία των δύο Νομών αλλά και το θέμα της σημερινής καταδίκης της χώρας μας. Παρόμοιες εικόνες αντικρίσαμε και καταγγείλαμε κι εμείς εδώ στην Κατερίνη και είμαστε σίγουροι, πως ανάλογη κατάσταση επικρατεί σε πολλές περιοχές της χώρας μας. Σύμφωνα με τις καταγγελίες της ΟΟΒ, η Νομαρχία Ημαθίας με τις υπηρεσίες της, φρόντισε τα μέγιστα και σίγουρα, και όπως αναφέρουν « δεν θα πληρώσει βέβαια την αναλογούσα καταδίκη ». Οι επισυναπτόμενες φωτογραφίες δεν χρειάζεται να σχολιαστούν. Τα μέλη της ομάδας από την Ημαθία επισημαίνουν: « Αν και οι καταγγελίες της Οικολογικής Ομάδας Βέροιας στις υπηρεσίες ήταν συνεχείς, αν και οι δημοσιοποίηση της κατάστασης έγινε πολλές φορές, κανείς δεν υπελήφθη. Ούτε οι υπηρεσίες περιβάλλοντος, ούτε ο εισαγγελέας. Τώρα, μετά την καταδίκη, η πολιτεία θα ζητήσει ευθύνες από κάποιους; Θα παραπεμθεί κάποιος για παράβαση καθήκοντος; Θα τιμωρηθεί κάποιος επιτέλους, που με την συνειδητή ανοχή αυτής της κατάστασης, έβαλε σε ακόμη μια περιπέτεια μια ολόκληρη χώρα; ¨» Μετά από συνεννόηση των δύο ομάδων από την Πιερία και την Ημαθία, καλούνται οι πολίτες από όλα τα μέρη της Ελλάδος και του εξωτερικού, να συνυπογράψουν τη μηνυτήρια αναφορά, η οποία θα κατατεθεί τις επόμενες ημέρες στις αρμόδιες δικαστικές αρχές με στόχο την παραδειγματική τιμωρία των διευθυντών των αρμόδιων υπηρεσιών. Το κείμενο της μήνυσης και ο μηχανισμός κατάθεσης ψηφιακών υπογραφών θα αναρτηθεί τις επόμενες ημέρες στον ιστότοπο www.otoposmou.gr Οι φωτογραφίες είναι από την περίοδο που έγιναν οι έλεγχοι από τα κοινοτικά όργανα. Πηγές: Οικολογική Ομάδα Βέροιας, Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας (http://www.otoposmou.gr) και Agroschannel «Το κανάλι των αγροτών» (http://www.agroschannel.com, Δικαστική απόφαση) Λουξεμβούργο, 17/12/2009 Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσε σήμερα την απόφαση: C-248/08, Επιτροπή κατά Ελλάδας «Αποτέφρωση του υλικού ειδικού κινδύνου» Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τον κανονισμό (ΕΚ) 1774/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τον καθορισμό υγειονομικών κανόνων σχετικά με τα ζωικά υποπροϊόντα που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο (κανονισμός ΖΥΠ). Σκοπός του κανονισμού ΖΥΠ είναι να διασφαλιστεί ότι τα κράτη μέλη εφαρμόζουν συστήματα τα οποία προβλέπουν την κυκλοφορία των διαφόρων κατηγοριών ζωικών υποπροϊόντων (ΖΥΠ) μόνον εντός ορισμένων εγκεκριμένων αλυσίδων μέχρι την ασφαλή διάθεση ή χρησιμοποίησή τους και, κυρίως, ότι μόνον τα ΖΥΠ που δεν εγκυμονούν κινδύνους για την υγεία των ζώων και για τη δημόσια υγεία εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα. Από το 2004 και εντεύθεν, η Επιτροπή έχει κινήσει δύο διαδικασίες λόγω παραβάσεως κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας όσον αφορά το σύστημα που εφαρμόζει το εν λόγω κράτος μέλος για την ασφαλή διάθεση και καταστροφή των ΖΥΠ σύμφωνα με τις απαιτήσεις του οικείου κανονισμού. Το Γραφείο Τροφίμων και Κτηνιατρικών Θεμάτων (ΓΤΚΘ) της Γενικής Διευθύνσεως «Υγεία και Προστασία των Καταναλωτών» της Επιτροπής πραγματοποίησε από το 2004 έως το 2007 πέντε ειδικές αποστολές στην Ελλάδα κατά τις οποίες επισημάνθηκαν σημαντικές ελλείψεις που αφορούσαν το σύστημα το οποίο εφαρμοζόταν για την ασφαλή διαχείριση των ΖΥΠ, τους επίσημους ελέγχους, τη λειτουργία της πλειονότητας των μονάδων χωρίς έγκριση που να έχει δοθεί σύμφωνα με τον κανονισμό ΖΥΠ, καθώς και την αποτέφρωση του υλικού ειδικού κινδύνου (ΥΕΚ). Η προσφυγή έχει ως αντικείμενο να διαπιστωθεί η ύπαρξη παραβάσεως όχι μόνο λόγω των ελλείψεων που επισημάνθηκαν στις συγκεκριμένες καταστάσεις στις οποίες αναφέρονται οι εκθέσεις του ΓΤΚΘ, αλλά επίσης και πρωτίστως λόγω των πλημμελειών οι οποίες παρατηρούνται κατά τρόπο γενικό και διαρκή όσον αφορά την εφαρμογή στην πράξη του κανονισμού ΖΥΠ στην Ελλάδα και των οποίων οι συγκεκριμένες καταστάσεις αποτελούν μάλλον ενδεικτικές περιπτώσεις. Η Επιτροπή εκτίμησε, πρώτον, ότι η διάθεση των ΖΥΠ πραγματοποιείται με αντίθετες προς τον κανονισμό ΖΥΠ μεθόδους, δεδομένου ότι η απόρριψη και η ταφή τους γίνεται, χωρίς προηγούμενη μεταποίηση, σε χώρους υγειονομικής ταφής κατά παράβαση του κανονισμού ΖΥΠ, ενίοτε μάλιστα χωρίς επίσημο έλεγχο, και, δεύτερον, ότι δεν υφίσταται καμία εγγύηση ότι οι εφαρμοζόμενες πρακτικές για την ασφαλή διαχείριση και διάθεση των ΖΥΠ παρέχουν το επίπεδο προστασίας που προβλέπει ο κανονισμός ΖΥΠ. Η ταφή και η αποτέφρωση Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι αυτή η δυνατότητα παρεκκλίσεων αφορά τα ΖΥΠ που προέρχονται από «απόμερες περιοχές», ήτοι περιοχές όπου ο ζωικός πληθυσμός είναι τόσο μικρός και οι εγκαταστάσεις τόσο απομακρυσμένες, ώστε τυχόν κίνδυνοι από τη συλλογή και τη μεταφορά θα ήσαν απαράδεκτα υψηλοί σε σχέση με την επιτόπου ταφή. Δεν αμφισβητείται ούτε ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεσμεύτηκε να χαρακτηρίσει ως απόμερες περιοχές μόνον το 10 % του συνολικού εδάφους της κάθε νομαρχίας ούτε ότι οι διαπιστώσεις του ΓΤΚΘ δεν στηρίζονται σε πορίσματα αποστολών αλλά στα στοιχεία που διαβίβασε η Ελληνική Δημοκρατία σχετικά με τις ποσότητες που θάβονταν χωρίς προηγούμενη μεταποίηση όχι μόνο στις περιοχές τις οποίες η Ελληνική Δημοκρατία δήλωσε ως απόμερες, αλλά και σε περιοχές που το εν λόγω κράτος μέλος δεν θεωρεί ως τέτοιες. Δεύτερον, οι προσπάθειες που καταβλήθηκαν, σε διάφορους τομείς, για την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως δικαιολογητικός λόγος για τη μη τήρηση των διατάξεων του κανονισμού ΖΥΠ. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι κατά πάγια νομολογία σε θέματα καταρτίσεως σχεδίων διαχειρίσεως αποβλήτων, η υποχρέωση των κρατών μελών να διαθέτουν τις κατάλληλες υποδομές και να λαμβάνουν πρόσφορα νομοθετικά και/ή διοικητικά μέτρα προς διασφάλιση της συμμορφώσεως με τον κανονισμό ΖΥΠ συνιστά υποχρέωση επιτεύξεως ορισμένου αποτελέσματος. Το αποτέλεσμα αυτό δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί με προπαρασκευαστικά μέτρα που αφορούν απλώς και μόνον την εκπόνηση ενός γενικού ρυθμιστικού πλαισίου, αλλά με μέτρα που διασφαλίζουν την ουσιαστική και οριστική υλοποίησή του. Κατά τις εκθέσεις του ΓΤΚΘ; εξακολουθούσε να εφαρμόζεται η αντίθετη προς τις επιταγές του κανονισμού ΖΥΠ πρακτική της ταφής και της διαθέσεως των ΖΥΠ σε χώρους υγειονομικής ταφής και μάλιστα, ενίοτε, χωρίς επίσημο έλεγχο. Οι επίσημοι έλεγχοι Η Επιτροπή προσάπτει στην Ελληνική Δημοκρατία ότι παρέβη την υποχρέωση ότι η αρμόδια αρχή πραγματοποιεί ανά τακτά διαστήματα επιθεωρήσεις και ασκεί εποπτεία, βάσει διαφόρων κριτηρίων που θέτει ο κανονισμός ΖΥΠ, ενώ λαμβάνει και τα αναγκαία μέτρα σε περίπτωση μη τηρήσεως του κανονισμού αυτού. Από τις εκθέσεις των αποστολών του ΓΤΚΘ προκύπτει ότι το σύστημα ελέγχων παραμένει αναποτελεσματικό. Εντούτοις, κατόπιν σαφών και τεκμηριωμένων καταγγελιών, όπως αυτές στις οποίες αναφέρονται οι εκθέσεις των αποστολών του ΓΤΚΘ, οι επιθεωρητές συνέχισαν να κάνουν λόγο για ανεπάρκεια του οικείου συστήματος, όσον αφορά, μεταξύ άλλων, πλημμέλειες στη διενέργεια των ελέγχων, στον συντονισμό της κεντρικής αρχής με τις νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις και στην επιβολή κυρώσεων. Η Ελλάδα δεν μπόρεσε να αποδείξει με απτά στοιχεία ότι είναι σε θέση να διασφαλίσει, στην πράξη, την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τον κανονισμό ΖΥΠ. Η έγκριση των μονάδων μεταποιήσεως αποβλήτων Ο κανονισμός ΖΥΠ καθορίζει τις προϋποθέσεις εγκρίσεως των εγκαταστάσεων και των μονάδων αποθηκεύσεως, αποτεφρώσεως και συναποτεφρώσεως, μεταποιήσεως των υλικών των διαφόρων κατηγοριών και παραγωγής τροφών για κατοικίδια ζώα, καθώς και τεχνικών προϊόντων. Στην Ελλάδα εξακολουθούσαν να λειτουργούν βάσει εγκρίσεων που είχαν χορηγηθεί σύμφωνα με την οδηγία 90/667 (η οποία αντικαταστάθηκε το 2002 με τον κανονισμό ΖΥΠ), της οποίας οι διατάξεις περί των προϋποθέσεων εγκρίσεως των μονάδων αυτών δεν είναι αντίστοιχες προς εκείνες του κανονισμού ΖΥΠ. Η Ελληνική Δημοκρατία, αναγνωρίζοντας ότι δεν έχει ακόμη συμμορφωθεί προς τις διατάξεις του προεδρικού διατάγματος 211/2006, το οποίο είχε ως σκοπό να διασφαλίσει την ορθή εφαρμογή του κανονισμού ΖΥΠ και το οποίο θέσπισε μια νέα διαδικασία εγκρίσεως, ισχυρίζεται ότι η κατάσταση αυτή έχει ανακύψει λόγω της εφαρμογής αυστηρών περιβαλλοντικών κριτηρίων, ήτοι αναμονής της εκδόσεως από τις ελληνικές περιβαλλοντικές αρχές των αδειών που απαιτούνται κατά τις διατάξεις του εν λόγω προεδρικού διατάγματος. Όσον αφορά, στη συνέχεια, το μεταβατικό σύστημα που εφαρμόστηκε, επισημαίνεται ότι, όπως προκύπτει από τις εκθέσεις των αποστολών του ΓΤΚΘ, οι επιθεωρητές διαπίστωσαν ότι το σύστημα αυτό δεν λειτουργούσε ορθώς, ιδίως διότι οι ελληνικές αρχές δεν υποχρέωσαν όλες τις εγκαταστάσεις να υποβληθούν στη νέα αυτή διαδικασία εγκρίσεως. Το επιχείρημα ότι η λήψη προσωρινών μέτρων ήταν αναγκαία προκειμένου να προληφθεί τυχόν κρίση στον τομέα της διαχειρίσεως των ΖΥΠ στην Ελλάδα δεν μπορεί να δικαιολογήσει την επ’ αόριστον ανοχή μιας καταστάσεως που απορρέει από πάγια και γενικευμένη πρακτική της αρμόδιας αρχής, συνιστάμενη σε παράλειψη εφαρμογής τόσο της κοινοτικής όσο και της εθνικής νομοθεσίας. Η αποτέφρωση του ΥΕΚ Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η πλέον πρόσφατη έκθεση διευκρινίζει ότι οι ελλείψεις ακόμη υπερισχύουν, καθόσον, αφενός, οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις ακολουθούν αποκλίνουσες προσεγγίσεις και, αφετέρου, οι έλεγχοι που διενεργούνται δεν είναι πάντοτε έγκυροι. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι τα υλικά της κατηγορίας 1, ήτοι της πιο επικίνδυνης κατηγορίας ΖΥΠ, συλλέγονται, μεταφέρονται και καθίστανται αναγνωρίσιμα χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση και διατίθενται αμέσως ως απόβλητα σε μονάδα αποτεφρώσεως εγκεκριμένη σύμφωνα με τον κανονισμό ΖΥΠ, το οποίο καθορίζει τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι μονάδες αποτεφρώσεως και συναποτεφρώσεως. Αντιμέτωπη με τα πορίσματα των εκθέσεων των οικείων αποστολών, τα οποία αποδεικνύουν με σαφήνεια και πέρα πάσης αμφιβολίας τα κενά και τις πλημμέλειες στη διαχείριση των ΖΥΠ, η Ελληνική Δημοκρατία δεν έχει προσκομίσει πειστικά αποδεικτικά στοιχεία. Το ΔΕΕ αποφάνθηκε: Η Ελληνική Δημοκρατία, μη εφαρμόζοντας ορθώς τον κανονισμό (ΕΚ) 1774/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 2002, για τον καθορισμό υγειονομικών κανόνων σχετικά με τα ζωικά υποπροϊόντα που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο, και μη επιβάλλοντας τις δέουσες κυρώσεις όσον αφορά την ταφή των αποβλήτων χωρίς προηγούμενη μεταποίηση, την απουσία επίσημων ελέγχων, καθώς και τις πλημμέλειες στη διαδικασία εγκρίσεως των εγκαταστάσεων διαχειρίσεως των ζωικών υποπροϊόντων και στη διαδικασία αποτεφρώσεως του υλικού ειδικού κινδύνου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4, παράγραφος 2, στοιχεία α΄ και γ΄, 5, παράγραφος 2, στοιχείο γ΄, 6, παράγραφος 2, στοιχείο β΄, 10 έως 15, 17, 18 και 26 του κανονισμού αυτού. Υπενθυμίζεται ότι στην απόφαση της 23ης Απριλίου 2009, C-331/07, Επιτροπή κατά Ελλάδας), η Ελληνική Δημοκρατία καταδικάστηκε για παραβίαση της κτηνιατρικής νομοθεσίας, κατ’ ουσία λόγω ανεπαρκών προσλήψεων από τις ελεγκτικές αρχές." }