---
title: "Φυσικός μπαζότοπος!"
id: 39
date: 2008-10-31T19:09:43
section: "Πέλεκας"
category: "Πρωτοβουλία για τον Πέλεκα"
published: true
---

# Φυσικός μπαζότοπος!
Θυμός και αγανάκτηση για τη μετατροπή του Πέλεκα σε … φυσικό μπαζότοπο «Είμαστε όλοι υπεύθυνοι, αφού ανεχόμαστε τέτοιες καταστάσεις, ώρα να αναλάβουμε δράση» «Κάποτε, τα πιτσιρίκια της γειτονιάς μάθαιναν κολύμπι στον Πέλεκα. Παιδότοπος ήταν το ποτάμι. Σήμερα δεν μπορείς να σταθείς δίπλα του από τα μπάζα, τα σκουπίδια και τη μπόχα!» … «Δεν είναι δυνατόν να αναπλάθουμε και να ξανα-μανα-αναπλάθουμε την πλατεία της πόλης και να μην ασχολείται κανείς με τον Πέλεκα» … «Έφτιαξε ο δήμος έναν πεζόδρομο δίπλα στην όχθη, αλλά πώς να τον χρησιμοποιήσειςως χώρο περιπάτου, όταν ο αέρας βρωμά και ζέχνει, όταν δίπλα σου χάσκουν μπάζα και λογής-λογής σκουπίδια» … «Πόσο κοστίζει πια να καθαριστούν και ναδεντροφυτευτούν οι όχθες του;» … Αυτά και άλλα πολλά οργισμένα, ειπώθηκαν το απόγευμα του Σαββάτου 25.10.2008 στο Συνεδριακό Κέντρο Κατερίνης από κατοίκους του Παράδεισου, του Μυλαύλακου, αλλά καιάλλων περιοχών του δήμου Κατερίνης, που συγκεντρώθηκαν για να συντονίσουν τη δράση τους: να προβάλλουν με κάθε τρόπο την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατείστον Πέλεκα και τους κινδύνους που αυτή εγκυμονεί, όχι μόνο για τους παροικούντες τον ποταμό, αλλά και για όλη την πόλη και να επιλέξουν τρόπους εθελοντικήςπροστασίας του ποταμού, με στόχο να φιλοτιμηθούν (επιτέλους) και οι δημοτικές αρχές. Το σκεπτικό των κατοίκων είναι απλό: Η δράση, λένε, είναι αναγκαία, ώστε, κάτω από το βάρος της κοινής γνώμης και κάτω από την πίεση των κινήσεων των ίδιων τωνδημοτών (που μπορούν να περιλαμβάνουν από συμβολικό καθαρισμό και δενδροφύτευση ενός τμήματος της όχθης του ποταμού, μέχρι ράμπα συγκέντρωσης μπαζών σεαυστηρώς ορισμένο χώρο!) να αναγκαστεί η δημοτική αρχή να προχωρήσει σε συνολικό καθαρισμό και ανάπλαση της περιοχής. «Ο Πέλεκας μπορεί να γίνει ο πνεύμονας της πόλης μας, πόλος έλξης και αναψυχής της Πιερίας», υποστηρίζουν, εκτιμώντας ότι η σημερινή τραγική του εικόνα είναιαναστρέψιμη χωρίς ιδιαίτερο κόπο και κόστος. «Είμαστε όλοι υπεύθυνοι, αφού ανεχόμαστε τέτοιες καταστάσεις, ώρα να αναλάβουμε δράση», λένε και καλούν όλους τους δημότες να πλαισιώσουν την κίνησηΠρωτοβουλία για τον Πέλεκα». Η σύναξη του Σαββάτου μπορεί να μην αριθμούσε παρά μερικές δεκάδες άτομα, ωστόσο είχε προηγηθεί μια καμπάνια συγκέντρωσης υπογραφών, όχι μόνο διαμαρτυρίας, αλλά και προσφοράς για ουσιαστική συμμετοχή σε εθελοντικές δράσεις, στην οποία ανταποκρίθηκαν, μέχρι στιγμής, 250 άτομα, στην πλειοψηφία τους αγανακτισμένοι απότην υποβάθμιση του ζωτικού περιβάλλοντα χώρου τους κάτοικοι των συνοικιών Μυλαύλακος και Παράδεισος. Δίπλα στους εθελοντές για τη σωτηρία του Πέλεκα βρέθηκαν και εκπρόσωποι της οργάνωσης «Φίλοι του Περιβάλλοντος-Πιερία 2008» και της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας. Όλοι δήλωσαν αποφασισμένοι να βάλουν το δικό τους λιθαράκι και να αναλάβουν δράση «εδώ και τώρα». Γιατί, μεταξύ των σχεδιασμών και επανασχεδιασμών (χρόνια τώρα) της δημοτικής αρχής για τη συνολική ανάπλαση του Πέλεκα, έχει ήδη μεσολαβήσει μια μακρά περίοδοςαδράνειας, που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί με άλλες απλές, εναλλακτικές λύσεις. Τις οποίες όμως καμία δημοτική αρχή δεν φάνηκε διατεθειμένη να εφαρμόσει. Παλιές και νέες ιστορίες Η περιοχή του ποταμού Πέλεκα, στις παρυφές της Κατερίνης, παραμένει και σήμερα η πλέον υποβαθμισμένη περιοχή της πόλης. Κατά μήκος του ποταμού, σκουπίδια καιμπάζα, παράγκες, άναρχη και αυθαίρετη δόμηση, συνθέτουν μια εικόνα πλήρους εγκατάλειψης, μιας οικολογικής και αισθητικής καταστροφής. Σαν να στοίχειωσε εκεί στον Πέλεκα, στον Λεύκο ποταμό, όπως ήταν παλιά το όνομά του, το αίμα των 25.000 (κατά τον Πλούταρχο) Μακεδόνων στρατιωτών τουΠερσέα, που σκοτώθηκαν, στις 22 του Ιούνη του 168 μ.Χ, από τους Ρωμαίους του στρατηγού Αιμίλιου Παύλου. Αιώνες μετά, ο Λεύκος ποταμός, στεγνός καισυφοριασμένος, φαίνεται ως να μοιρολογεί ακόμη για κείνη την ιστορική μάχη, που ξεκίνησε στις όχθες του, απλώθηκε μέχρι την Πύδνα και σήμανε το τέλος του βασιλείουτης Μακεδονίας. Όταν στις πλημμύρες του 1999 η οργή του χειμάρρου απείλησε να πνίξει ολόκληρη την πόλη, ακόμη και οι πιο αδιάφοροι, κατάλαβαν πως ο κίνδυνος δεν είναι μόνο ηοικολογική και αισθητική καταστροφή του ποταμού. Η οριοθέτηση του χειμάρρου, η απομάκρυνση σκουπιδιών, μπαζών και φερτών υλικών και τα προστατευτικά έργα τηςκοίτης και των πρανών του ποταμού, φάνηκε ότι έπρεπε να είναι βασική προτεραιότητα. Κι αυτό, θα ήταν μόνο η αρχή. Οκτώ χρόνια πριν, το 2000, ο δήμος Κατερίνης είχε καταστρώσει μια τολμηρή και φιλόδοξη προμελέτη, που προέβλεπε πεζόδρομο καιποδηλατόδρομο κατά μήκος της αριστερής όχθης (περίπου 3.800 μέτρα), δενδροφυτευμένους χώρους και παρκάκια, κήπους με λουλούδια, τεχνητές λίμνες και μικρές γέφυρεςγια πεζούς, για ποδηλάτες και για τροχήλατο τρένο, αναψυκτήρια, κιόσκια και θερμοκήπια, ακόμη και παιδικό ζωολογικό κήπο με πτηνά και μικρά ζώα και αθλητικέςεγκαταστάσεις κι ένα μικρό υπαίθριο αμφιθεατρικά κτισμένο θέατρο και περιβαλλοντικό πάρκο για παιδιά με ξενώνα. Τα σχέδια εκείνα, κόστους 6 δις δραχμών, δεν χρηματοδοτήθηκαν ποτέ από το ΥΠΕΧΩΔΕ. Και ο Λεύκος ποταμός, που βάφτηκε με το αίμα 25.000 μακεδόνωνστρατιωτών, φαντάζει και σήμερα απειλητικός: απειλεί να πνίξει μια πόλη με ρύπανση, νερό σε κάποια ενδεχόμενη νεροποντή και ασχήμια. Πηγή: www.eptanews.gr
