---
title: "Και μετά την αγανάκτηση τι;"
id: 628
date: 2011-07-28T01:46:49
section: "Ειδήσεις"
category: "Τελευταία"
published: true
---

# Και μετά την αγανάκτηση τι;
Της Νίκης Σιάκα Και μετά την αγανάκτηση τι; Ψάχνω να βρω το πιο θετικό συναίσθημα ή έστω ψήγμα μιας αίσθησης αισιοδοξίας αλλά μάταια. Δυστυχώς αυτό που κυριαρχεί και πολεμώ να απομονώσω να «θάψω» στο βάθος της ψυχής και της συνείδησής μου είναι το αίσθημα απελπισίας. Τα τείχη που λέει και ο ποιητής που χτίστηκαν γύρω μου χωρίς να καταλάβω, μ'έχουν εγκλωβίσει και δεν γκρεμίζονται. Έχουν γερά θεμέλια και χτίστηκαν τόσα χρόνια με μαεστρία από ικανότατους μάστορες. Αυτό όμως που τρώει τα σωθικά μου είναι ο φόβος να παραδοθώ και να παραμείνω για πάντα παγιδευμένη μέσα στα τείχη αυτά. Σφίγγω με πείσμα τα δόντια για να συνεχίζω να παίρνω δύναμη από τους ανθρώπους που αγαπώ και με αγαπάνε, από ένα φρέσκο λουλούδι που θα μυρίσω ένα δροσερό πρωινό, από το χαμόγελο ενός παιδιού που είναι το καλύτερο γιατρικό, από ένα ωραίο τραγούδι, από τις ζωγραφιές που κάνει στον ουρανό ένα καλοκαιρινό ηλιοβασίλεμα και από άλλα τόσα μικρά καθημερινά αλλά ταυτόχρονα σπουδαία πράγματα που σχεδόν τα φωνάζω να με βοηθήσουν. Μέχρι τώρα πάντως καλά τα κατάφεραν. Αρχίζω όμως εγώ να τα θαλασσώνω, γιατί απλά κουράστηκα. Δεν είμαι η μόνη θα μου πείτε. Οι καθημερινές μάχες όλων μας πια έχουν γίνει ρουτίνα, τρόπος ζωής. Ξυπνάμε το πρωί και αντί να ξεκινήσουμε τη μέρα μας με χαμόγελο σηκώνουμε τα μανίκια γιατί δεν ξέρουμε τι μας περιμένει.. και αυτή η άγνοια την εποχή των μνημονίων είναι που μας τσακίζει. Τα τείχη συνεχίζουν να υψώνονται από τους αρχιμάστορες. Που θα πάει όμως δεν θα τη βρούμε την άκρη; αρκεί να παίρνουμε δύναμη από εκεί που ο καθένας βρίσκει αυτό το κάτι που του γεμίζει τις μπαταρίες του. Από τα απλά αλλά σπουδαία καθημερινά πράγματα .... Ευχαριστώ που μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί σας Σιάκα Νίκη
