---
title: "Μια άλλη άποψη για την φωτοδιασπώμενη πλαστική σακούλα"
id: 142
date: 2009-06-13T11:07:39
section: "Ανακύκλωση"
category: "Ανακύκλωση γενικά"
published: true
---

# Μια άλλη άποψη για την φωτοδιασπώμενη πλαστική σακούλα
Η συζήτηση για την χρήση της φωτοβιοδιασπώμενης σακούλας και την αντικατάσταση της κοινής πλαστικής σακούλας από αυτήν, είχε ξεκινήσει πριν πολλούς μήνες πριν την έναρξη της δράσης "Δίνω ζωή στα σκουπίδια μου". Μετά όμως από κοινή συνεννόηση αποφασίσαμε να οργανώσουμε την δράση στην Λαϊκή Αγορά της Κατερίνης με στόχο τον περιορισμό της χρήσης της κοινής πλαστικής σακούλας και την αντικατάστασή της από το γνωστό μας διχτάκι και την πάνινη τσάντα. Ταυτόχρονα θεωρήσαμε σκόποιμο να διαδώσουμε την φωτοδιασπώμενη σακούλα και να την προσφέρουμε δωρεάν στους επισκέπτες της Λαϊκής Αγοράς. Από τότε έχουν ακολουθήσει τα παρακάτω: Την Τρίτη, 26.05.2009 έλαβα από το μέλος της Ομάδας Ελίνα Βέργου την παρακάτω επιστολή: Μήπως θα έπρεπε να το έχουμε ψάξει λίγο περισσότερο το θέμα για τις "φωτοβιοδιασπώμενες" σακκούλες πριν οργανωθεί η δράση στη λαϊκή της Κατερίνης; Παραπέμπω στο άρθρο της Οικολογικής Παρέμβασης Ηρακλείου ( διαβάστε εδώ ) Φιλικά Ελίνα Βέργου Την Τρίτη, 09.06.2009 ο Χρήστος Πρασκίδης, μέλος της συντονιστικής Επιτροπής στέλνει την την παρακάτω επιστολή: Στο Εψιλον της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας είχε ένα ρεπορτάζ σχετικά με τη βιοδιασπώμενη σακούλα που παρουσιάζει μια άλλη διάσταση που πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ' όψιν μας. την επόμενη συνάντησή μας πρέπει να είναι ένα από τα θέματα. Χρήστος Πρασκίδης Τις τελευταίες ημέρες προσπαθήσαμε να συγκεντρώσουμε κάθε πληροφορία που θα μπορούσε να φανεί χρήσιμη για την διαμόρφωση μιας τελικής στάσης σχετικά με το παραπάνω θέμα. Ομως κάτι τέτοιο δεν ήταν εύκολο να γίνει επειδή τα πράγματα είναι πολύ συγκεχυμένα. Η επιστημονική κοινότητα εμφανίζεται με δύο πρόσωπα και πολλές διαφορετικές απόψεις, οι πολίτες, ανάλογα με τις ευαισθησίες τους για το περιβάλλον και την εμπιστοσύνη τους προς τους ειδικούς επιστήμονες, υιοθετούν την μία ή την άλλη άποψη, ενώ η ελληνική πολιτεία για μια ακόμη φορά ...εννια έχει ο μήνας. Κατά την άποψή μου αυτό είναι και το τραγικό κομάτι της όλης υπόθεσης: Η απάθεια της πολιτείας και των καλοπληρωμένων μηχανισμών της για την ενημέρωση ακι την προστασία του πολίτη. θεωρώ, ότι είναι υποχρέωση της ομάδας να ενημερώσει τους συμπολίτες μας σχετικά με όσα γνωρίζει για το παραπάνω θέμα. Γι αυτό τον λόγο έγινε και η παραπάνω αναφορά. Ακολουθεί μια ακόμη επιστολή του Χρήστου Πρασκίδη σχετικά με το θέμα τηςφωτοβιοδιασπώμενης σακούλας. Συμφωνώ απόλυτα με τις απόψεις του. Φιλικά Ηλίας Τσολακίδης Επειδή δεν ξέρω αν θα μπορέσω να είμαι αύριο στη συνάντηση ήθελα να εκφράσω την άποψη μου από τώρα και αν μπορέσω τα ξαναλέμε. Κατ' αρχήν διάβασα τη μελέτη του καθηγητή πανεπιστημίου. Εμένα μου δίνει την εντύπωση οτι είναι μια μελέτη κατα παραγγελία επιχειρήσεων που έχουν συμφέρον από την προώθηση του συγκεκριμένου προϊόντος. Εχω δεί πολλές παρόμοιες (κατα παραγγελία) μελέτες. Μπορώ να πώ μάλιστα οτι είναι τόσο κραυγαλέα που υποτιμά κατα τη γνώμη μου και τον συγγραφέα της.Σήμερα μίλησα με τον Θοδωρή Τσιμπίδη του ινστιτούτου θαλάσσιας και περιβαλλοντικής ερευνας Αγαίου (αυτός που μίλησε και στο "Ε" ) που είναι απόλυτος. Είναι, λέει, μιά μεγάλη απάτη που μόνο στην Ελλάδα γίνεται. Σε όλες τις μελέτες που κάνουν στο ινστιτούτο διαπιστώνουν πρόβλημα. Πιστεύει οτι αυτή η παραπλανητική διαφήμιση του συγκεκριμένου πλαστικού, δημιουργεί συνθήκες για την ανεξέλεγκτη διασπορά του, στη λογική οτι θα διασπαστεί, αρα ο καταναλωτής έχει τη συνείδησή του ήσυχη και αφενός έτσι δημιουργείται μεγάλο πρόβλημα μέχρι να διασπαστεί στην τροφική αλυσίδα και στα ζώα (πνιγμοι κλπ), αφετέρου διασπείρονται χημικά στο περιβάλλον, γιατί όπως λέει, και έχει δίκιο, το πετροχημικό προϊόν δεν μπορεί να γίνει σακούλα χωρίς την προσθήκη επιπλέον χημικών ουσιών (πλαστικοποιητών κλπ). Ακόμη και για την σακούλα από καλαμπόκι (από άμυλο) πιστεύει οτι και παλι, εκτός των άλλων, ενθαρρύνουμε τη χρήση τροφίμων για την παραγωγή πλαστικών και μάλιστα κατά πάσα πιθανότητα γενετικά τροποποιημένων τροφίμων.Ενα σημαντικότατο επίσης πρόβλημα που αναφέρει είναι το ζήτημα των συνεπειών των συγκεκριμένων προϊόντων στην ανακύκλωση, όπου μοιραία μπερδεύονται. Να επισημάνω οτι δεν μπορούμε να πειστούμε και πάλι από μια αναφορά ενός ερευνητή που μπορεί να λειτουργεί αντιδεοντολογικά ως προς την επιστημονική μεθοδολογία και τεκμηρίωση και να υποβάλλεται μέσω των αντιλήψεων που έχει για μια συγκεκριμένη διαδικασία ή πολιτική. Εν τούτοις δεν μπορούμε να περιμένουμε να πεισθούμε γιατί ίσως αυτό μας πάρει πολύτιμο χρόνο. Πρέπει κατα τη γνώμη μου να αποφασίσουμε με βάση τα δεδομένα που έχουμε και την αντίληψη που έχουμε για την κατανάλωση, την ανακύκλωση και το περιβάλλον. Γνώμη μου είναι οτι μοναδική λύση είναι η επαναχρησιμοποιούμενη πάνινη τσάντα: Ο καταναλωτής συνειδητοποιείται, μέσα από τη διαδικασία χρήσης της, στην ανακύκλωση και στην επαναχρησιμοποίηση, αρα στην συνετή κατανάλωση. Κατα τη γνώμη μου δευτερη επιλογή θα έπρεπε να είναι αυτό που γίνεται σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα (αγγλία νομίζω) όπου τα σουπερ μάρκετ σου πουλάνε μια πλαστική γερή σακούλα έναντι 4-5ευρώ και την επαναχρησιμοποιείς μέχρι που να χαλάσει. Τότε το σουπερ μάρκετ είναι υποχρεωμένο να σου την αντικαταστήσει ( απεριόριστες φορές) δίνοντάς σου καινούρια και την παλιά την ανακυκλώνει. Εν τούτοις πιστεύω πως εμείς σταθερά πρέπει να προτρέπουμε μόνο στη χρήση της πάνινης τσάντας. Επίσης μέσα στις δρασεις μας πρέπει να εντάξουμε και την προτροπή σε επαγγελματίες να προωθήσουν την πάνινη επαναχρησιμοποιούμενη τσάντα. Βέβαια και εδώ υπάρχει ο κίνδυνος ναγεμίσουμε τις αποθήκες μας με πάνινες διαφημιστικές τσάντες, και γιαυτό πρέπει να σκεφτούμε και κάτι για αυτό το ενδεχόμενο μέχρι που ναφτάσουμε σε μια αυξημένη καταναλωτική και οικολογική συνείδηση όπου θα αρνούμαστε ο,τι δε μας χρειάζεται. Επίσης πρέπει κατα τη γνώμη μου να ζητήσουμε την υποχρεωτικότητα της ανακύκλωσης και την σταδιακή απαγόρευση της πλαστικής σακούλας. Χρήστος Πρασκίδης
