---
title: "Ο χαιρετισμός της εκδήλωσης"
id: 1361
date: 2015-04-27T11:32:20
section: "Διαγωνισμός Διηγήματος"
category: "Ανακοινώσεις"
published: true
---

# Ο χαιρετισμός της εκδήλωσης
Η φιλόλογος Ειρήνη Παξιμαδάκη στον χαιρετισμό της εκδήλωσης Σας καλωσορίζουμε στην τελετή απονομής των βραβείων και των επαίνων του 2ου Ηλεκτρονικού Διαγωνισμού Διηγήματος της Εθελοντικής ομάδας Δράσης «Ο τόπος μου». 26 Απριλίου σήμερα, παγκόσμια ημέρα προστασίας της διανοητικής και πνευματικής ιδιοκτησίας, κατοχύρωσης των πνευματικών δικαιωμάτων και συνακόλουθα αποτροπής της λογοκλοπής και της κλεψιτυπίας. Μια τέτοια μέρα, λοιπόν, επιλέξαμε να σας παρουσιάσουμε τον τόμο με τα 17 διηγήματα που διακρίθηκαν στον διαγωνισμό και ο οποίος θα διατίθεται προς πώληση σε όλη της διάρκεια της εκδήλωσης. Η Εθελοντική Ομάδα Δράσης νομού Πιερίας «Ο ΤΟΠΟΣ ΜΟΥ» προσπαθεί πάντα να προσφέρει σε όλους και όλες τη χαρά της δημιουργίας, της ελεύθερης έκφρασης και του εθελοντισμού. Ειδικά, μέσα από τη διαδικασία της συγγραφής παρέχεται η δυνατότητα έκφρασης, έκθεσης, δημιουργίας και δημιουργικότητας, ακόμα και ψυχοθεραπείας τόσο στον συγγραφέα όσο και στον αναγνώστη. Η σημερινή εκδήλωση είναι το επιστέγασμα μιας δράσης της εθελοντικής ομάδας της πόλης μας που καρποφόρησε. Οι καρποί της είναι, εκτός από τον συλλεκτικό τόμο με τα 17 διηγήματα των διακριθέντων στον διαγωνισμό, όλα τα κείμενα-διηγήματα που κατέφθασαν μέσω της ειδικής φόρμας στην ομάδα, αλλά κυρίως όλοι εσείς που παραβρίσκεστε σήμερα το πρωί εδώ στον Καπνικό Σταθμό Κατερίνης, σ’ αυτήν την κυψέλη πολιτισμού και ιδεών. Φέτος είναι η δεύτερη φορά που δρέπουμε καρπούς. Ο διαγωνισμός, όπως και πέρυσι, ξεκίνησε με την ανάρτηση της προκήρυξης στα τέλη Νοεμβρίου και ορίστηκε η διάρκειά του αρχικά από την 1η Δεκεμβρίου έως και την 15η Ιανουαρίου κι έπειτα από παράταση έως και την 31η Ιανουαρίου. Υποβλήθηκαν 132 διηγήματα, στάλθηκαν ηλεκτρονικά στην ειδική φόρμα της ιστοσελίδας της ομάδας και αξιολογήθηκαν από την επταμελή κριτική επιτροπή, η οποία δεν γνώριζε τα ονόματα των συγγραφέων. Οι συμμετέχοντες προέρχονται από διάφορα μέρη της χώρας: από την Κατερίνη, τα Γιαννιτσά, τη Θεσσαλονίκη, την Καβάλα, τη Λάρισα, την Αθήνα, τον Πειραιά, τα Χανιά και την Κύπρο. Ο αγώνας μας είναι ανιδιοτελής. Επί μήνες εργαζόμαστε και συνεργαζόμαστε για την προετοιμασία του διαγωνισμού, την ανταπόκριση του κόσμου, τις ηλεκτρονικές φόρμες, την ενημέρωση μικρών και μεγάλων, τις βαθμολογήσεις των διηγημάτων, την επιμέλεια και την έκδοση του βιβλίου. Ακόμη, οργανώνουμε παράλληλες δράσεις, όπως το σεμινάριο δημιουργικής γραφής που πραγματοποιήθηκε στις 18 του περασμένου Οκτώβρη, καθώς και το σεμινάριο ορθής χρήσης της ελληνικής γλώσσας, που σχεδιάζουμε να πραγματοποιήσουμε σύντομα. Στη διαδικασία αυτή αποφασίσαμε να εμπλακούμε όλοι εθελοντικά, όχι γιατί θεωρούμε εαυτούς ειδήμονες ούτε από κανενός είδους υστεροβουλία, αλλά παρακινημένοι όλοι από την πίστη μας στην εθελοντική προσφορά και πρώτιστα από την αγάπη μας για την λογοτεχνία. Και μέσα από αυτή την ευχάριστη περιπέτεια που ζήσαμε, αν μη τι άλλο, βγήκαμε όλοι σοφότεροι. Δεν μπορώ να σας κρύψω βέβαια πως η προσεκτική ανάγνωση τόσων διηγημάτων ήταν μια διαδικασία αρκετά επίπονη, όχι μόνο γιατί ήταν απαραίτητη η βαθμολόγησή τους και η ανάδειξη των καλύτερων, αλλά κυρίως γιατί μας επιφόρτιζε με μεγάλη ευθύνη: τόσοι άνθρωποι –ανώνυμα πάντα– μας εμπιστεύθηκαν κείμενά τους, τα οποία, ακόμα κι αν δεν πληρούσαν όλα τις τυπικές προϋποθέσεις του αφηγηματικού είδους που συνηθίζουμε να ονομάζουμε διήγημα (μια σύντομη αφήγηση γεγονότων με αρχή μέση και τέλος, συνήθως μιας ιστορίας πρωτότυπης, με πλοκή, χαρακτήρες και μικρή έκταση), ακόμα κι αν ήταν ηθικοπλαστικά και διδακτικά, ακόμα κι αν κάποια δεν φαίνονταν να συνάδουν με την ηλικία των συγγραφέων, ωστόσο ήταν καταθέσεις ψυχής, έκφραση συναισθημάτων, καταγραφή αναμνήσεων. Και τους ευχαριστούμε ειλικρινά για την εμπιστοσύνη τους. Ίσως κάποιοι να πικράθηκαν που δεν διακρίθηκαν, θα καταλάβουν όμως, αργά ή γρήγορα, πως το κέρδος από την ενασχόληση με τη συγγραφή είναι πρώτα απ’ όλα η λυτρωτική της δύναμη. Γιατί, όπως γράφει και ο υποψήφιος για νόμπελ λογοτεχνίας έλληνας ποιητής Τίτος Πατρίκιος: Όσο μπορώ έστω δυο λέξεις να συνδυάζω υπάρχω. (Τίτος Πατρίκιος, Ξανά οι λέξεις)
