---
title: "Αλληλεγύη που μας έλειψες"
id: 59
date: 2008-12-13T12:28:37
section: "Forum"
category: "Γνώμες"
published: true
---

# Αλληλεγύη που μας έλειψες
(του Σταυριανίδη Κων/νου staurkos@keksynergy.gr ) Ο στενός δεσμός που ενώνει τα άτομα ενός συνόλου , η αναγνώριση και ο σεβασμός αμοιβαίων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων , η συμπαράσταση, είναι οι ερμηνείες που δίνονται στα ερμηνευτικά λεξικά για την λέξη Αλληλεγγύη. Την οποία δυστυχώς βλέπω μόνο στα λεξικά. Δεν είμαστε αλληλέγγυοι μεταξύ μας διότι ζούμε σε μία κοινωνία στην οποία κανείς δεν νοιάζεται για κανένα , δίκαιο για τον καθένα μας είναι ότι μας συμφέρει, έχουμε μεταλλαχθεί σε μία κοινωνία συντεχνιών και ωφελιμιστών. Μερικά παραδείγματα από τα πιο απλά ως τα πιο σύνθετα. Ο οδηγός δεν σέβεται τον πεζό στην διάβαση πεζών. Ο πεζός που διαμαρτυρήθηκε στην διάβαση γιατί δεν τον άφησαν να περάσει, τώρα είναι οδηγός και δεν αφήνει αυτός τους άλλους πεζούς να περάσουν. Ο υπουργός που νομοθετεί και απαιτεί από τον πολίτη να σέβεται τους νόμους ο ίδιος παρανομεί, φοροδιαφεύγει, διαπλέκεται με άλλα συμφέροντα. Ο ιερωμένος που θέλει να μας περάσει το μήνυμα της πνευματικότητας της ολιγαρκείας της αλληλεγγύης, που επέλεξε ως τρόπο ζωής την μοναστηριακή ζωή, ο ίδιος, συσσωρεύει άπληστα πλούτο λες και έχει συμφωνήσει με τον Άγιο Πέτρο ότι θα τα πάρει μαζί του. Ο πολιτικός σχηματισμός που υποτίθεται ότι θέλει να συμβάλλει στην λύση κοινωνικών προβλημάτων πλιατσικολογεί στις πληγές της κοινωνίας που υποτίθεται ότι θέλει να βοηθήσει. Το πλιατσικολόγημα αναφέρεται στην ψηφοθηρία. Πρωτίστως, δευτερευώντως, τριτευώντως ….. ενδιαφέρονται για το κομματικό τους όφελος και κάπου στην τριακοστή όγδοη θέση ενδιαφέρονται για τα προβλήματα της κοινωνίας. Ο ενήλικος πολίτης που έχει κάνει οικογένεια, που αγόρασε σπίτι και αυτοκίνητο με δάνειο, που πληρώνει σπουδές, φροντιστήρια, διατροφές,….. κάθισε στα κεκτημένα του ( την τύφλα μας ) ακούει μόνο ειδήσεις αλλά δεν κάνει τίποτε. Είναι έτοιμος να προβεί σε κάθε συναλλαγή με οποιονδήποτε που θεωρεί ότι μπορεί να τον ωφελήσει, έστω και σε βάρος του συναδέλφου του γείτονά του, του φίλου του… Έχει γίνει μία χαβούζα που τα δέχεται όλα. Δάσκαλε που δίδασκες και νόμους δεν εκράτεις. Στα σύνορα και στον ουρανό αυτής της χώρας αυτό πρέπει να είναι γραμμένο. Τι κάναμε με τα παιδιά μας; Τα παιδάκια του δημοτικού σχολείου τα φορτώσαμε με σάκες 4-7 κιλών , αλήθεια έχετε ζυγίσει ποτέ την σάκα του παιδιού σας για να δείτε τι βάρος κουβαλάει αυτό στα τρυφερά του κοκαλάκια στην τρυφερή ηλικία της ανάπτυξής του; Και αυτό το κάναμε γιατί έχουμε πολλά βιβλία που θέλουμε να προωθήσουμε. Στην συνέχεια τα υποχρεώνουμε πέρα από την επίσημη εκπαίδευση να παρακολουθήσουν και την ανεπίσημη εκπαίδευση διότι η επίσημη εκπαίδευση λειτουργεί επικουρικά υποστηρίζοντας και νομιμοποιώντας την ανεπίσημη εκπαίδευση. Δείξτε μου μία ακόμα χώρα της Ευρώπης στην οποία η επίσημη εκπαίδευση υπάρχει, για να δίνει πελάτες στην ανεπίσημη. Τα παιδιά του λυκείου σήμερα στην χώρα μας είναι οι σκληρότερα εργαζόμενοι νέοι της Ευρώπης . Οι δε γονείς τους σε συνεχή οικονομική αιμορραγία. Όσοι τα καταφέρουν να μπούνε σ’ ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα της επιλογής τους έρχονται σε επαφή με μία πραγματικότητα ″απότομης προσγείωσης ″ και όταν αποφοιτήσουν διαπιστώνουν ότι σπουδάσανε π.χ. διοίκηση επιχειρήσεων για να γίνουν πωλητές των 700 € μικτά και πολλές φορές χωρίς ένσημα ή σερβοτόροι ή θαμώνες των καφετεριών ή ….. όποιος έχει πολιτικά κονέ μπορεί να έχει και καλύτερη τύχη. Αυτά τα σκατά έχουμε κάνει εμείς, η γενιά του πολυτεχνείου και οι γύρω από αυτήν. Το ποτήρι έχει ξεχειλίσει Οι μόνοι που αντέδρασαν σ’ όλα αυτά είναι οι νέοι και μπράβο τους. Διαφοροποιούμαι από τους βανδαλισμούς και τις λεηλασίες, δηλώνω όμως ότι αν ήμουν στην ηλικία τους μάλλον θα πετούσα και εγώ πέτρες. Πέτρες στο σώμα μίας κοινωνίας που είναι σε ανοργασμικό λήθαργο. Σίγουρα δεν είμαι ο μόνος που τα βλέπει έτσι. Ερώτημα προς όλους, μπορούμε να οργανωθούμε ως πολίτες και να πετροβολούμε με τις απόψεις μας όλους όσους μας βλέπουν ως άβουλες, δανειοσφιχτοδεμένες, ωφελιμίστριες, καταναλωτικές κοπριές; Μπορούμε να κάνουμε κάτι που θα έχει πολιτική χροιά χωρίς όμως πολιτικό χρώμα; Σταυριανίδης Κων/νος Πολίτης.
