Αν ήμουν ποιητής θα είχα σωπάσει μπροστά σε αυτό το θέαμα.
Μπορείς μόνο να κοιτάς κι αν έχεις 100 μάτια ακόμη καλύτερα μα και πάλι δεν φτάνουν.
Οι λέξεις και οι σκέψεις είναι τόσο μα τόσο μικές και λίγες μπροστά σε αυτό το θέαμα.
Πως να τολμήσω να εκφράσω λεκτικώς τα όσα έχω δει και έχω ζήσει σε αυτό το βουνό όλα αυτά τα χρόνια?
Μα την μερική μου την σιωπή σε κάθε μου επίσκεψη μου την ξεπληρώνει πλουσιοπάροχα.
Δεν μπορώ να μιλήσω για αυτόν.
Μπορώ όμως να σε πάρω από το χέρι και να σου τον γνωρίσω.
Να σε οδηγήσω σε κάθε του γωνιά.
Έτσι μόνο θα μπορέσεις να κατανοήσεις την σιωπή μου.
Δεν μπορείς να εκφράσεις τίποτα για αυτόν.
Τίποτα που να καλύπτει τα όσα αισθάνεσαι εκεί.
Μόνο η σιωπή μετράει σα δείγμα σεβασμού.
Το Σάββατο ήμουν εκεί και πάλι σε αυτή τη σιωπή με επέβαλε η όψη του.
Μόνο γέλια και όρεξη μικρού παιδιού. Αυτά σου προκαλεί, μόνο με αυτά μπορείς να αντδράσεις.
Νερά... πράσινα, γαλάζια, βράχοι, δέντρα... ξωτικά... Ναι μια φωτογραφία έχει κι ένα ξωτικό που χαμογελά.
Όποιος το βρεί... την ευλογία του θα έχει:)
Μεγαθήρια... προστατεύουν το φαράγγι...
Η μουσική του αρχοντική κι επιβλητική στα θνητά ανθρώπινα αυτιά.
Ενιπέα όμορφε και τρομερέ... Καρδιά του Ολύμπου θεϊκή.
Δεν μπορείς να εκφραστείς...
Και για να μη σου γίνει πόνος αυτό, αφέσου στην αγκαλιά του...
Δεν είναι μια εικόνα χίλιες λέξεις...
Είναι χίλιάδες εικόνες μια και μόνο λέξη...
Όλυμπος...
Θέλεις να έρθεις...?
Πηγή: Κείμενο και φωτογραφίες "Απ' το Βόσπορο ως τη Βόρεια Θάλασσα"