Εάν πράγματι ήθελαν να δείξουν την αλληλεγγύη τους στο λαό που υποφέρει, δεν θα ζητούσαν μέσω των φερέφωνων τους τηλεοπτικών σταθμών, να καταθέτει ο κόσμος από το υστέρημα του τρόφιμα, παιχνίδια, ρούχα και φάρμακα σχηματίζοντας βουνά στις πλατειές και θυμίζοντας εικόνες κατοχής και ντροπής.
Δηλαδή από τη μια καμαρώνουν ότι είναι δίπλα στον κόσμο μοιράζοντας ''δώρα'' που τα πληρώνουν άλλοι και από την άλλη, αυτόν τον ίδιο τον κόσμο που πεινάει και δήθεν τον ελεημονούν, τον τρομοκρατούν καθημερινά, τον έχουν εξαθλιώσει στις αυξήσεις, στους φόρους, στα χαράτσια, στις περικοπές, καθιστώντας τον κάθε μέρα και πιο αδύναμο και ανήμπορο.
Καλά είμαστε σοβαροί; Καθόμαστε και καμαρώνουμε νοιώθοντας ''ρίγη συγκίνησης'' για την ''κοινωνική πολιτική'' του εξευτελισμού της ανθρωπινής προσωπικότητας της ''αφαίρεσης'' κάθε ίχνους αξιοπρεπείας και περηφάνιας της κοινωνίας και της συντριβής της ανθρωπινής υπόστασης;
Ε λοιπόν όχι, δεν θα καμαρώσω, δεν θα χαρώ, δεν θα συγκινηθώ και δεν θα σταματήσω να γράφω ποσό άθλιοι και βρωμεροί είσαστε. Δεν θα σταματήσω να γράφω, πως είστε πουλημένα και σιχαμερά τομάρια.
Μπορεί να έχουμε ''αγίες'' μέρες, όμως η ζωή συνεχίζεται και δεν μπορείτε να μας ξεγελάτε με επικοινωνιακά τρικ και γαρνίρετε με φανφάρες και τυμπανοκρουσίες την τραγωδία που βιώνει ο Ελληνικός λαός.
Τάσος Καραγιώργος